
#แวะวัดป่ากุสลธโร
เพื่อถวายภัตตาหารแห้ง 6 ชุดน้ำดื่ม 9 แพ๊คพร้อมปัจจัย 10,000 บาทเพื่อสมทบสร้างพระวิหารให้แล้วเสร็จ
ขอกุศลผลบุญที่สำเร็จแล้วนี้จงเป็นของญาติของมวลมิตรศิษย์และสหายของข้าพเจ้าทุกท่านเทอญ

ขณะที่กำลังเดินทางกลับ
บนเส้นทางกว่าครึ่งพันกิโลเมตร เราเห็นร้านรวงปิดกิจการตลอดเส้นทาง โดยเฉพาะร้านอาหาร
ยังดีที่เมื่อเช้าหลวงปู่ส่งถุงอาหารแห้งกับข้าวเหนียวแบ่งจากที่ท่านได้จากการออกบิณฑบาตโปรดสัตว์ให้บวกกับเจอร้านส้มตำแบบเพิงหมาแหงนข้างทางที่ไม่มีโต๊ะเก้าอี้บริการ.. ทำให้ผ่านมื้อกลางวันที่ศาลาพักข้างทางก่อนเข้าอำเภอด่านซ้ายไปได้ในช่วงบ่ายโมงเศษๆ เราเริ่มเห็นความจริงประการหนึ่งขึ้นลางๆ
"บางเวลาบางสถานการณ์มีเงิน บางครั้งก็หาอะไรกินไม่ได้"
หลายชั่วโมงกับหลายร้อยกิโลเมตรบนเส้นทาง ทำให้เรามองเห็นและเข้าใจแจ่มชัดถึงความลำบากที่มาเยือนคนไทยในขณะนี้ ทุกอย่างชงักงัน คนที่มีอันจะกินก็ยังไม่เท่าไหร่ แต่สำหรับคนที่หาเช้ากินค่ำนั้นจะประสบพบพานความลำบากอย่างที่สุด แบบที่ข้าวสักห่อแกงสักถุงก็มีค่ากว่าทองคำก็ไม่ถือว่าเราพููดเกินเลยจริงๆ
สองสามวันที่ผ่านมา..สิ่งที่พบเห็นตรงหน้า น้ำตาของคนร่วมชาติที่รายรินให้เห็นคนแล้วคนเล่า ทำให้เราสลดใจจนแทบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความฝืดฝืนไม่ได้ มันรู้สึกจุกแน่นในอกจนไม่อาจระงับ
เราทอดถอนใจและคิดไกลกว่านั้น.. นี่แค่ยังผ่านเวลาไม่นานนักยังเป็นแบบนี้ ถ้าสถานการณ์ไม่ดีขึ้นและยืดเยื้อยาวนานกว่านี้เล่า.. อะไรจะเกิดขึ้น?
คำถามที่ไม่ต้องรอให้ใครตอบ ประเทศเราที่มีประชาชนที่มีใจโอบอ้อมอารี มีความเมตตาการุณต่อผู้ทุกข์ยากเสมอมายังแย่ แล้วกับชนชาติอื่นที่กำลังประสบปัญหารุนแรงอยู่นั้น.. จะเป็นเยี่ยงไร?
นั่งอยู่บนรถ.. มีคนขับให้ ทำให้มีโอกาสเปิดเฟชฯดูข่าวคราวบ้าง ก็ยิ่งทำให้หดหู่ใจ..ต่างชาติหลายชาติกำลังผจญเพทภัยหนักหนาสาหัส ญี่ปุ่นที่ว่าแน่เริ่มคุมได้ก็ทำท่าไม่ไหวจนต้องหาทางแก้โดยด่วน บ้านเราคนต่อแถวรับข้าวกล่องยาวเป็นกิโลๆ
" ถ้า.." คำถามบังเกิดในจิตอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง.. " ถ้าทุกอย่างยังยืดเยื้ออยู่อย่างนี้ไปอีกอย่าว่าแต่ประเทศเราเลย คนทั้งโลกจะเอาอาหารที่ไหนมากิน"
นั่นแหละจะเป็นวิกฤติตัวจริงของจริงที่จะบังเกิดเป็นวงกว้างในโลก
ที่สุดกับการครุ่นคิดปรุงแต่งตามประสา พลันเสียงๆหนึ่งมันแว่วขึ้นในใจ.. ย่อมเป็นเสียงแห่งมโนธรรมสำนึกของเราเอง..
" ทุกอย่างเกิดจากกิเลสตัณหาความอยากได้อยากมี เกิดจากการยื้อแย่งตะกายกันเอารัดเอาเปรียบกันเองของความไม่รู้จักพอในอำนาจและเงินของคนไม่กี่กลุ่มในโลก และสุดท้ายคนทั้งหลายจะเข้าใจสัจจะความจริงประการหนึ่งประการนั้นคือ..สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออาหารมิใช่กระดาษที่ถูกสมมติว่าเงิน และตระหนักชัดว่าต่อให้มีอำนาจแค่ไหนมนุษย์ก็อ่อนแอและตายด้วยโรคร้ายได้รวดเร็วเพียงใด? "
#ภูเตศวร

ครู ตะวัน แห่งที่ราบสูง
15 เมษายน เวลา 17:02 น.
จัดชาวบ้านที่ยากไร้ในชุมชนผาสุข
จำนวน 220 คน มารับถุงยังชีพมหากุศล
จากลูกศิษย์ ลูกปู่เสน วัดป่าหนองแซง
นำโดย อาจารย์แม้ว สายบุญ และ
โลมา สายอีเวนต์ โลมา สายอีเวนต์ และทีมงาน
#พรุ่งนี้เช้า
พาทีมงาน ไปแจกถุงยังชีพมหากุศล
ไห้ผู้ยากไร้ ในคุ้มโรงเลื่อยเก่า ชุมชนดงเค็ง
ต.บ้านจั่น อ.เมือง จ.อุดรธานี
เวลา 09.00 น.
#เมื่อเช้าไปลงพื้นที่สำรวจในคุ้มโรงเลื่อยเก่า
ชุมชนดงเค็ง ได้พบเจอคนป่วย คนชรา คนนอนติดเตียง
คนตกงาน คนยากไร้ เด็กๆ ที่อดอยาก
ต่างเล่า ต่างบอกเรื่องราวของความทุกข์ไห้ครูฟัง
เดินผ่านบ้านไหน จะได้ยินเสียงร้องทัก
#ครูหน่อง #อย่าทิ้งชาวบ้านนะ
#ทำไมชาวบ้านถึงลำบากขนาดนี้นะ

อุดรธานีต้องรอด
16 เมษายน เวลา 15:31 น. ·
ขออนุโมทนาบุญ กับ ทุกๆท่าน ที่มาร่วมบุญใหญ่กัน ต่อชีวิตให้กับ พี่ๆน้องๆ ที่ด้อยโอกาส ในครั้งนี้ เราได้แจกชุดยังชีพ ไปกว่า 1,250 ชุด ให้กับผู้ยากไร้ คนตกงาน ผู้ด้อยโอกาส ทั้งในชุมชน และนอกชุมชน การมาแจกในครั้งนี้ เรามิได้ประสงค์สิ่งใด นอกจาก เห็นพี่น้องที่กำลังอดอยาก มีข้าวกินอิ่มท้อง และเมื่อท่านอิ่มแล้ว เดี๋ยวเรากำลังจะเริ่มโครงการใหม่ในการสร้างรายได้ให้กับชุมชน คอยติดตามกันต่อไปนะครับ
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณ ท่านผู้มีจิตศรัทธาทั้งหลาย นำทีมโดย พ่อครู ภูเตศวร ,คณะศิษย์ หลวงปู่เสน , ท่านนายกอิทธิพล ตรีวัฒนสุวรรณ ช่วยอำนวยความสะดวก และ กำลังพล ช่วยยกของ , สมาคมชาวกีฬา อุดรธานี อนุเคราะห์ หน้ากาก เจลล้างมือ ถุงมือยาง , น้องMax ครูตะวัน พี่ดวงพร ผู้นำชุมชน อื่นๆ ที่ช่วยคัดกรอง , ท่านที่ไม่ได้รับบริจาค ท่านคือผู้ที่มอบสิ่งของไปพร้อมกับเรา , ท่านผู้มีจิตศรัทธาทุกๆท่าน ที่ทำให้คณะ ได้มีเงินซื้อของไปแจกจ่าย ผมแอดมินเพจ ในนามผู้ประสานงาน ขออนุโมทนาบุญนี้โดยทั่วๆกันนะครับสาธุ
#อุดรธานีต้องรอด

Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com





