ก่อนหน้านี้แม่เม้าเขียนถึงประโยชน์ของผลไม้ในแง่สรรพคุณทางฟื้นฟูสุขภาพเป็นการเกริ่นความ เพื่อที่จะคุยกันต่อว่า นอกเหนือจากผลไม้แล้ว เรายังมีอาหารหลายชนิดที่มีแร่สำคัญต่างๆ อาหารเหล่านี้เมื่อเรารับประทานเข้าไปแล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีภายในร่างกายของเราอย่างไรบ้าง และอะไรที่สามารถจัดเป็นอาหารสุขภาพ มีประโยชน์ต่อร่างกายจริงๆ ซึ่งอาหารที่ว่านี้เขาเรียกขานกันว่า อาหารชีวจิตค่ะ

          ระยะนี้ถ้าใครไม่พูดถึงอาหารชีวจิต ดูจะล้าสมัยอย่างไม่น่าให้อภัยเลยทีเดียว แม่เม้ากลัวตกยุค จึงขอนำสาระสำคัญจากหนังสือชุดชีวจิตของ ดร.สาทิส อินทรกำแหง ที่มียอดขายสูงเฉียดแสนเล่มแล้วขณะนี้มาขยายต่อให้คุณผู้อ่านที่สนใจ ลองไปปฏิบัติดูบ้าง

          ดร.สาทิส ให้ข้อคิดว่าการบริโภคอาหารใดๆ ก็ตามขอให้เรายึดหลักสายกลาง และคงความเป็นธรรมชาติไว้ให้มากที่สุด การใช้ชีวิตแบบคืนสู่ธรรมชาติได้มากเท่าใดร่างกายของเราก็จะปรับสภาพให้มีความสมดุลได้มากเท่านั้น เมื่อร่างกายไม่ขาดสมดุล การเจ็บไข้ได้ป่วยตลอดจนสุขภาพที่ทรุดโทรม เสื่อมสภาพก็จะเกิดขึ้นได้ช้า คนยุคคอมพิวเตอร์ครองเมืองอย่างเราจึงเสียสภาพสมดุลในร่างกายไปทุกวัน ก็เพราะอยู่กับสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ หนึ่งในสิ่งแวดล้อมนั้นก็คืออาหารที่เราท่านบริโภคนี่เอง

          อาหารประจำวันที่ควรบริโภคตามรูปแบบของชีวจิตนั้นมี ข้าวซ้อมมือ จมูกข้าว รำข้าว ข้าวโอ๊ต ข้าวหอม ผักโขม หน่อไม้ฝรั่ง เห็ดทุกชนิด ปลา ตับไก่จากไก่ที่เลี้ยงตามธรรมชาติ เมล็ดธัญพืชทุกชนิดรวมไปถึงน้ำจากผัก ผลไม้ที่คั้นด้วยวิธีธรรมชาติ หากเรารับประทานทุกอย่างได้ครบถ้วน และได้สัดส่วนจริงๆ นอกจากทำให้เราอิ่มแล้ว อาหารเหล่านี้ยังสามารถสร้างเซลล์ในร่างกายที่กำลังเสื่อมให้กระปรี้กระเปร่าเป็นหนุ่มสาวขึ้นมาได้ เพราะอาหารที่ว่า ประกอบด้วย DNA ปละ RNA อันเป็นสาระสำคัญของนิวคลีโอลัส ที่จะควบคุมการทำงานของนิวเคลียสซึ่งเป็นหัวใจของเซลล์ ทำให้เซลล์ที่เกิดใหม่แข็งแรง กระชุ่มกระชวยขึ้นได้ ต่อไปนี้คือสูตรอาหารสุขภาพตามแนวแมคโครไบโอติกส์ และชีวจิตของดร.สาทิสค่ะ

ข้อควรระวัง
     1. ระวังการติดเชื้อ เพราะวุ้นว่านหางจระเข้ ไม่มีฤทธิ์ในการฆ่าเชื้อโรค ควรปอกวุ้นด้วยความสะอาด
     2. วุ้นว่านหางจระเข้ ไม่คงตัว เมื่อปอกแล้วเก็บไว้ได้เพียง 6 ชั่วโมง

          เรามักคุ้นว่า ดื่มน้ำใบบัวบกแก้ช้ำใน เนื่องจากรสและสรรพคุณยาไทยของบัวบกคือ กลิ่นหอม รสขมเล็กน้อย แก้อ่อนเพลีย เมื่อยล้า

          ปัจจุบันพบว่าบัวบกมีสารพวก madecassicacid,acetic acid ,asiaticoside เป็นต้น สารเหล่านี้มีฤทธิ์ในการสมานแผล ทำให้แผลหายเร็ว มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุให้เกิดหนอง ฆ่าเชื้อราและลดการอักเสบได้

          ในประเทศฝรั่งเศสมีการพัฒนารูปแบบเป็นครีมและยาฉีดของบัวบก ใช้รักษาแผลสด หรือแผลหลังผ่าตัด ส่วนประเทศไทยก็มีการทดลองใช้ครีมบัวบกกับแผลเรื้อรังจากแผลกดทับ แผลที่เกิดจากอุบัติเหตุ และแผลติดเชื้อ พบว่าทำให้แผลหายเร็วขึ้น และทำให้การอักเสบลดลง

          สำหรับวงการเครื่องสำอาง ใช้บัวบกเพื่อลดริ้วรอย ซึ่งอันที่จริงมาจากการฤทธิ์ในการรักษาแผลนั่นเอง และใช้แต้มสิวอักเสบได้ด้วยเพราะมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อ

          ที่สำคัญครีมบัวบกได้เข้าไปอยู่ในบัญชียาหลักแห่งชาติแล้ว และองค์การเภสัชกรรมผลิตครีมบัวบกออกมาให้ประชาชนได้ใช้ เพื่อทดแทนการใช้ยาจากต่างประเทศอีกด้วย

          แต่บางคนอาจชอบการใช้สมุนไพรสด ซึ่งสามารถทำได้ง่ายๆดังนี้ค่ะ


          วิธีใช้

          ก่อนใช้ควรทำความสะอาดแผลก่อน

          นำบัวบกทั้งต้นสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด และตำให้ละเอียด คั้นน้ำ และใช้น้ำชโลมบริเวณที่เป็นแผลให้ชุ่มอยู่เสมอในชั่วโมงแรก (ใช้กากพอกด้วยก็ได้) ต่อจากนั้น ทาวันละ 3-4 ครั้งจนหาย


ภาพจาก

          http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/medplantdatabase/search_research.asp

          ปวดฟัน เป็นอาการที่ทรมาน มีได้หลายสาเหตุ ตั้งแต่ ฟันผุ โรคเหงือก การสบฟันที่ผิดปกติ ดังนั้นการใช้ยาจึงเป็นเพียงการบรรเทาอาการ หรือระงับอาการชั่วคราว

          สมุนไพรที่ใช้กันแต่โบราณ คือ กานพลู (Clove) เนื่องจากมีฤทธิ์ ลดการอักเสบ และ เป็นยาชาเฉพาะที่เพราะมีสาร eugenol นอกจากนั้นยังหาซื้อได้ง่ายอีกด้วย

          วิธีการใช้กานพลูเพื่อรักษาอาการปวดฟัน

                  1. ใช้ก้านดอกกานพลูแห้ง เคี้ยวแล้วอมไว้ตรงบริเวณฟันที่ปวด
                  2. ดอกกานพลู ตำพอแหลกผสมกับเหล้าขาวเล็กน้อยพอแฉะ ใช้สำลีจิ้มอุดฟันที่ปวด
                  3. นำดอกกานพลู แช่เหล้าแล้วใช้หยอดฟัน
                  4. น้ำมันกานพลู ซึ่งได้มาจากการกลั่น ใส่บริเวณฟันที่ปวด

          อย่างไรก็ตาม เมื่อใช้บรรเทาอาการปวดแล้ว ควรรีบไปพบทันตแพทย์ เพื่อรักษาสาเหตุที่แท้จริง

          ทิ้งช่วงไปนานพอสมควร ด้วยภารกิจประจำ หวังว่าคงไม่ต่อว่ากันนะคะ เป็นอย่างไรกันบ้างค่ะ สำหรับการบริหารยืดกล้ามเนื้อทั้ง 20 ท่าที่แนะนำไป ได้ผลอย่างไร เขียนมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ

          ได้ทราบประวัติและชนิดของโยคะไปแล้วพอสังเขป คราวนี้ผักหวานก็จะมาแนะนำต่อในเรื่องของการฝึกหายใจ บางท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมต้องฝึกหายใจด้วย ถ้าไม่หายใจเราก็คงไม่มีชีวิตอยู่ได้ หลายท่านคงมีคำถามเหล่านี้อยู่ในใจ ทุกวันนี้ท่านตอบตัวเองได้หรือไม่ว่า ท่านหายใจได้สมบูรณ์ เต็มช่องท้องหรือยัง สามารถหายใจได้ยาว-ลึก และกักอ๊อกซิเจนไปใช้ได้เต็มที่หรือไม่ มีการบริหารปอดเพื่อให้ปอดแข็งแรง และเพิ่มประสิทธิภาพของการสูบฉีดโลหิตหรือไม่ หากคำตอบคือ ใช่ นั่นหมายความว่า ท่านหายใจได้ถูกต้องแล้วค่ะ แต่ถ้าไม่ใช่ ท่านต้องทำการฝึกหายใจใหม่ค่ะ

          จากเกริ่นนำและประวัติ ผักหวานได้ทิ้งท้ายในส่วนของ หะฐะโยคะ ที่ประกอบด้วย ปราณ และ อาสนะ คราวนี้ก็ขอมาเล่ากันต่อว่าเป็นอย่างไรค่ะ

          1. ปราณ หรือ ปราณยาม มีความหมายว่า การควบคุมลมหายใจ ในความหมายของโยคะ หมายถึงการควบคุมพลังชีวิต ปราณมีอยู่ในทุกหนทุกแห่ง ปราณอยู่ในอากาศ แต่หาใช่อากาศไม่ ปราณอยู่ในอาหาร แต่หาใช่อาหารไม่ งงไหมค่ะ สรุปดีกว่าค่ะว่า เราทุกคนสามารถสูดเอาปราณจากอากาศที่สดชื่นโดยวิธีการหายใจ ถ้าหายใจธรรมดา เราก็ได้ปราณแบบธรรมดา แต่ถ้าหายใจแบบโยคะ เราก็จะสามารถสูดเอาปราณได้มากขึ้น แถมมีเหลือสะสมไว้ในสมองและระบบประสาทเพื่อไว้ใช้ในกรณีจำเป็น เห็นข้อดีหรือยังค่ะ ดังนั้น ปราณจึงเป็น พลังแห่งชีวิต และวิธีการที่จะเอาปราณเข้าไปใช้ให้ถูกต้องก็ต้องหายใจแบบโยคะ ซึ่งเราเรียกว่า ปราณยาม โดยมีหลักของการหายใจ 4 ขั้นตอน ดังนี้

                   - ปุรุกะ (Puruka) แปลว่า การบรรจุ คือ การหายใจเข้า
                   - กุมภะกะ (Kumbhaka) แปลว่า สภาพมั่นคงของการทำให้ปอดพองตัวเต็มที่
                   - รีจะกะ (Rechaka) แปลว่า การระบายออก คือ การหายใจออก
                   - สุนียกะ (Shunyka) แปลว่า สภาพของการหลีกเลี่ยง

          สรุปคือ การหายใจเข้า ท้องต้องพอง (ป่อง) หายใจออก ท้องต้องยุบ

          2. อาสนะ (Asana) แปลว่า ท่า อาการ ซึ่งท่าบริหารกายตามหลักโยคะ มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับการบำรุงกล้ามเนื้อ รวมทั้งวิธีดัดตนในท่าปกติ หรือท่าโค้งงอ ซึ่งจะช่วยให้กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น ยืดหยุ่นและผ่อนคลายจนเกิดความสมดุล ช่วยเสริมในส่วนที่ขาด ลดในส่วนที่เกินจนกระชับ เป็นความสัมพันธ์ทั้งทางร่างกายและจิตใจ เกิดความสงบแก่จิตใจ ลดความเคร่งเครียดและความกังวลทางจิต