ของฝากวันเข้าพรรษา จากวัดป่าชนะสงคราม by ปุณณมี

เข้าพรรษาคราวนี้ได้จังหวะเหมาะ มีพี่ๆเพื่อนๆกลุ่มเล็กๆพากันไปปฎิบัติธรรมที่วัดป่าชนะสงคราม เลยถือโอกาสตามติด นับว่าโชคดีมากๆเพราะเพิ่งได้สัมผัสอีกบรรยากาศต่างจากเวลามีงานหรือมาปฏิบัติพร้อมกันเป็นหมู่ใหญ่ ที่สำคัญคือได้ฟังคำสอนของหลวงปู่พรมอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก

พวกเราไปถึงตอนเย็นวันที่ 8 ก.ค. ทำวัตรสวดมนต์แล้ว หลวงปู่เทศน์สั้นๆเรื่องการปฏิบัติ ได้ความว่า ..

          …การปฏิบัติก็อยู่ที่กายกับจิตของเราแค่นี้

          กิเลสทั้งหลายก็รวมอยู่ที่จิต

          ให้เอาสติเป็นพี่เลี้ยง เอาปัญญาเป็นผู้สอนจิต

          …เหมือนเลี้ยงเด็กน้อย

          พี่เลี้ยงก็กล่อม …ร้องเพลงกล่อมบ้าง

          สำหรับเราก็ภาวนา

          ก็…พุทโธ…พุทโธ …ทำไปเรื่อยๆ..

หลังจากนั้นท่านเมตตาให้ถามข้อสงสัยเรื่องการปฏิบัติ

ถาม: ทำไมยิ่งปฏิบัติ พอรู้สึกว่ามีความก้าวหน้าขึ้นบ้างกลับเห็นกิเลสมากขึ้นไปอีกจนบางครั้งท้อถอย รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ยากขึ้นทุกทีไม่มีวันหมด

หลวงปู่ตอบ:

          ถ้าทำเป็นมันก็ไม่ยาก ที่มันยากก็เพราะยังทำไม่เป็น

          อย่าไปอยาก ให้พอใจกับที่เราทำได้…ทำไปเรื่อยๆ

          อย่างเรียนหนังสือก็เหมือนกัน

          ที่รู้แล้วมันก็ไม่ยาก…แล้วมันก็มีของใหม่ต่อๆไป…ทำไปเรื่อยๆ

          การภาวนาก็แบบเดียวกัน

          วันนี้เวทนาอยู่ที่ขานี่ พอผ่านได้คราวหน้ามันก็ไปที่อื่นต่อๆไป เป็นของธรรมดา

โห ลูกศิษย์พากันอึ้งไปเลย ท่านตอบง่ายๆแท้เนาะ โดนเต็มๆเลย จริงของท่าน ไอ้ตัว’อยาก’นี่เอง อยากทำได้ อยากให้มันง่าย แต่ไม่ขยัน ไม่ทำไปเรื่อยๆ ทำๆหยุดๆ ทุกคนเลยกราบลาท่านแยกย้ายกันไปพิจารณาตัวเอง กลดใครกลดมัน มุ้งใครมุ้งมัน ตอนเดินกลับมาก็พากันตื่นเต้นว่าพระจันทร์ทรงกลดอีกแล้ว มีเสียงคุณเอกราชหรือคุณเล็กก็ไม่ทราบบอกว่ารอบสองแล้วครับคืนนี้ ตอนสวดมนต์ก็ไปแล้วรอบนึง

คืนนั้นหลับลงอย่างสบายใจ ดีใจที่ได้มา ได้สัมผัสความเมตตาของหลวงปู่ โชคดีเหลือเกินที่เราได้มาเจอที่นี่ ที่ที่ใครต่อใครมาลงทุนลงแรงทำไว้ให้เป็นที่สัปปายะสำหรับทุกคน ต้องขอบคุณใครต่อใครที่ว่านี้ทุกๆคน (โดยเฉพาะคนที่คุณก็รู้ว่าใคร) จึงตั้งใจว่าสิ่งที่เราเก็บเล็กผสมน้อยได้มาจะเอามาฝากชาวธรรมะห้านาทีด้วย แม้ส่วนใหญ่อาจเคยได้ยินได้ฟังมาแล้วก็ตาม แต่สำหรับบางคนอาจพอมีประโยชน์บ้าง คงไม่ว่ากัน

          ท่องเอาไว้ ท่องเอาไว้ อย่าไปอยาก

          ที่มันยาก มันไม่รู้ มันไม่เห็น

          ให้รู้ไว้ ก็แค่ยัง ทำไม่เป็น

          ถ้าทำเป็น มันก็เห็น เป็นธรรมดา (…ทำไปเรื่อยๆนะตัวเอง)

ที่จริงยังมีต่อ ตอนก่อนกลับหลวงปู่ก็สอนอีก (โดนไปอีกหลายคน) ถ้าไม่เบื่อกันก็จะเล่าต่อค่ะ วันนี้ขอแค่นี้ก่อน