
มีหางหรือเปล่า?
สมัยเมื่อหลวงปู่ฝั้นเดินทางธุดงค์สั่งสอนชาวบ้าน ครั้งหนึ่งท่านได้รับการต่อต้านจากชาวบ้านและพระเณรเจ้าถิ่น หลวงปู่ฝั้นก็ถูกกลั่นแกล้งต่างๆนานา
เช่น เอายาพิษมาใส่บาตร แต่ท่านก็รู้ทันและเมตตามิได้ว่ากล่าวอะไร เมื่อชาวบ้านแกล้งท่านไม่สำเร็จก็ใช้วิธีการรวมหัวกันด่าว่าคนที่ตักบาตรหรือทำบุญกับหลวงปู่ รวมทั้งการด่าว่าหลวงปู่อย่างหยาบๆคายๆ
วันหนึ่งชาวบ้านลูกศิษย์หลวงปู่วิ่งกระหืดกระหอบด้วยความโมโหมาฟ้องหลวงปู่ว่า
“อาจารย์ๆ พวกมันด่าอาจารย์ว่า ไอ้หมาฝั้น!”
หลวงปู่ฝั้นนอกจากจะไม่โกรธแล้ว ท่านยังสอนธรรมะแบบปนตลกด้วยว่า
“อ้าว! แล้วเรามีหางหรือเปล่าล่ะ?”
“ไม่มีครับ” โยมตอบ แล้วหลวงปู่ก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามสไตล์ท่าน
“ก็เมื่อเราไม่มี มันก็ด่าเราไม่ถูกน่ะซิ..จะไปโกรธมันทำไม?”
ต่อมาชาวบ้านที่คอยกลั่นแกล้งหลวงปู่ก็ได้รับผลกรรมตามสนอง พากันบาดเจ็บล้มตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทำให้คนเหล่านั้นสำนึกผิด
จึงได้มากราบขอขมาหลวงปู่ ท่านก็เมตตามิได้ว่ากล่าวซ้ำเติมแต่ประการใด
วีระวัฒน์ ชลสวัสดิ์. (๒๕๕๒). ด้วยรอยยิ้มอิ่มปัญญา อารมณ์พระอรหันต์.
หน้า ๑๑๘ – ๑๑๙.
by อ้อย
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com