วาจาสะท้อนใจ by อ้อย

วาจาสะท้อนใจ

...วันหนึ่ง ท่านตงกวอฉ่างนั่งคุยเล่นอยู่กับบรรดาลูกศิษย์ลูกหาถึงความมุ่งหวังของตนเอง อันความมุ่งหวังของท่านตงกวอฉ่างนั้นมีอยู่มากมายหลายอย่าง แต่ละอย่างก็พูดเสียมากมาย และในที่สุดท่านก็พูดขึ้นว่า

“ดีที่สุดอาจารย์คิดว่าอาจารย์ควรจะมีทองสักหมื่นตำลึงนะ”

ศิษย์คนหนึ่งได้ฟังก็พูดขึ้นว่า “ถ้าอาจารย์มีทองหมื่นตำลึง ท่านอาจารย์จะแบ่งให้ศิษย์สักหน่อยไหม? เพราะชีวิตความเป็นอยู่ของศิษย์ยากจนข้นแค้นแทบจะทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว!

ท่านตงกวอฉ่างตอบปฏิเสธอย่างเฉียบขาดทันที “ไม่ได้! ทองหนึ่งหมื่นตำลึงนี้อาจารย์ตั้งใจจะเอาไปซื้อตำแหน่งข้าราชการ ถ้าทองน้อยไปก็ซื้อตำแหน่งข้าราชการไม่ได้”

บรรดาศิษย์ทั้งหลายเมื่อได้ฟังอาจารย์พูดอย่างนี้ก็โกรธไปตามๆกัน และทยอยลากลับกันไปจนหมด...