เซนซามูไร ๒ by อ้อย

เซนซามูไร ๒

          ซามูไรหนุ่มคนหนึ่ง กำลังคะนองในฝีมือตนยิ่งนัก อยากประลองฝีมือดาบอันสะท้านฟ้าสะเทือนดินของตนอยู่ร่ำไป จึงติดดาบออกพเนจรไปทั่ว เพื่อแสวงหาคู่ซ้อมมือ ซึ่งยังไม่ปรากฏว่ามีซามูไรคนใดทาบฝีมือตนได้ติดเลยแม้แต่คนเดียว

          วันหนึ่งก็มาถึงเมืองหนึ่ง ที่มีกิตติศัพท์ว่า ยอดซามูไรอันดับหนึ่งของแผ่นดินอยู่เมืองนี้

          ซามูไรหนุ่มติดตามจนพบยอดซามูไรสูงอายุผู้ได้ชื่อว่า เป็นอันดับหนึ่งของแผ่นดิน กำลังโดยสารเรือจะข้ามฟากแม่น้ำกว้าง

          ซามูไรหนุ่มคะนองดาบ กระโดดตามลงเรือทันที แล้วร้องท้าซามูไรเฒ่าให้ขึ้นฝั่งมาสู้กัน หรือจะสู้ในเรือก็ยังได้ เพื่อให้สิ้นสงสัยเสียทีว่า ใครกันแน่ที่สมควรแก่ศักดิ์ซามูไรหนึ่งในแผ่นดิน

          ซามูไรเฒ่าผู้มีดาบคร่ำคาดเอว กล่าวอย่างใจเย็นยิ้มแย้มว่า “เอาเถิด ข้ายกย่องให้เจ้าเป็นซามูไรอันดับหนึ่ง โดยไม่ต้องสู้กันก็ได้ว่ะไอ้หนู”

          “ไม่ได้ !..ต้องมาสู้กันให้แพ้ชนะ ให้ประจักษ์แก่ตาของผู้คนบนเรือนี้..เชิญท่านชักดาบเถิด”

          บัดนั้นผู้คนบนเรือก็แตกฮือ ตื่นเต้นจะได้ชมยอดฝีมือของแผ่นดินดวลดาบกัน

          ซามูไรเฒ่ายังไม่ชักดาบแต่จับตาแน่แน่วที่หนุ่มน้อย ขณะนั้นเรือแล่นมาเกือบถึงกลางน้ำแล้ว

          เอาอย่างนี้ดีกว่านะไอ้หนู เราอย่ามาฉะดาบกันบนเรือเลยจะเป็นอันตรายแก่ผู้โดยสารอื่นเขา ทั้งที่ทางมันก็คับแคบนัก โน่น..เราไปฉะกันที่เกาะกลางน้ำนั่นดีกว่าเว้ย”

          ซามูไรหนุ่มพยักหน้าตกลง พลางบอกเรือให้วาดเข้าสู่เกาะที่เป็นหาดทรายเล็กๆอยู่กลางน้ำ

          พอเรือถึงเกาะ ซามูไรหนุ่มก็พลิ้วกายพร้อมดาบวาบวับราวดาวตกเหินลงสู่เกาะทรายทันใด

          และก็ทันทีเหมือนกันที่ซามูไรเฒ่าผู้ยังอยู่ในเรือ ได้ถีบหัวเรือเหออกจากเกาะในฉับพลัน

          เรือลอยห่าง ทิ้งซามูไรหนุ่มผู้เร่าร้อนเต้นเหยงๆอยู่บนเกาะแต่ลำพัง ปากก็ตะโกนด่าอย่างไม่เป็นศัพท์ภาษา ด้วยฤทธิ์ที่เสียรู้ยอดซามูไรเฒ่าอันดับหนึ่งของแผ่นดิน

          เท่านี้ก็คงรู้แล้วว่าเพลงดาบของผู้ใดเหนือกว่ากัน!