ความคิดมีผลต่อจิดหรือไม่ by สุลัดดา

ไปอ่านวิมุตติมรรคของพระปราโมทย์ ปาโมชโรเรื่องจิตสิกขา.การศึกษาจิตของผู้เป็นวิปัสสนายานิก=บุคคลผู้มีทิฏฐิจริตเหมาะที่จะเจริญปัญญาด้วยการเจริญจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐานธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน.

เราเอามาใช่ได้กับการฝึกจิตได้หรือเปล่าคะ.

by สุลัดดา

สวัสดีค่ะคุณสุลัดดา

          เมื่ออ่านคำถามของคุณสุลัดดาจบแล้ว จำต้องกลับไปอ่านเริ่มใหม่อีกครั้ง ครั้งที่ 2 นี้พอเริ่มมองออกแล้วค่ะว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณสุลัดดา เรามาทำความรู้จักกับจิตกันก่อนนะคะ(คุณสุลัดดาอาจรู้แล้ว)แต่คำถามเบสิกนี้คนอื่นมากมายยังไม่เข้าใจ เพราะมัวแต่ไปคิดหาคำถามที่เมื่อถามแล้วจะแสดงให้เห็นว่าผู้ถามนี้นั้นไม่ธรรมดานะ

          เอาล่ะค่ะ “จิต”คืออะไร?

          “จิต”คือธาตุรู้ที่ติดตัวมาตั้งแต่ดั้งเดิม เริ่มแรกรวมอยู่ในหมวดวิญญาณธาตุอันเป็นองค์ประกอบหนึ่งของธาตุ ๖ ซึ่งมนุษย์ทุกคนต้องมี จิต ของเดิมจะอยู่ในสภาวะกลางๆ

          “ใจ” คืออาการของจิตที่ถูกกระทบแล้วนำมาปรุงแต่ง ใจจะถูกกระทบจากสิ่งที่เป็น นามธรรม คือ การเห็น การได้ยิน การได้กลิ่น การรู้รส การคิด เกือบทั้งหมดนี้อาจารย์ภูฯ บอกไว้ในธรรมะ ๕ นาทีเล่ม ๑ บทแรกเลยค่ะ อีกนิดนะคะ “อยากพ้นทุกข์พ้นกรรม ต้องรักษา “จิต” ไม่ให้ฟุ้งซ่านไปตาม รูป รส กลิ่น เสียง (ธรรมะ ๕ นาทีเล่ม ๑)

          คุณสุลัดดาถามมาว่าความคิดมีผลต่อจิตหรือไม่? จากข้อความข้างต้นน่าจะพอมองออกแล้วนะคะว่า “ความคิด” นั้นหากว่ากันตามตำแหน่งคงทราบแล้วว่าอยู่ตำแหน่งไหนทำหน้าที่อะไร แล้วจะส่งผลต่ออะไรอย่างไรบ้าง

          **อีกนิดค่ะ การทำงานของจิตนั้นไวกว่าสมองมาก สังเกตไหมคะ ครูบาฯ,อาจารย์ผู้รู้หลายๆท่านถึงแนะนำให้เราฝึกสติเพื่อตามดูจิตให้ทัน

          ต่อกันด้วยเรื่อง “อวิชา” ในที่นี้ถ้าตามเหตุที่ถามมาข้างต้นแล้ว จะหมายถึงความไม่รู้เท่าทัน “กิเลส”บอกได้เลยค่ะว่า สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคน หากยังไม่สามารถฝึกสติให้ดีพอคุณจะเจอกับเค้าอย่างสม่ำเสมอ

          เรามาต่อกันเรื่องสัมมาสมาธิ คือการฝึกสมาธิเพื่อให้เกิดประโยชน์และคุณค่า ผู้ฝึกหรือผู้ปฏิบัติย่อมต้องการที่จะฝึกหรือปฏิบัติใน แนวทางที่ถูกต้อง ซึ่งนอกจากจะฝึกหรือปฏิบัติได้ถูกต้องแล้ว จำเป็นจะต้องทราบว่าวัตถุประสงค์ของการฝึกหรือปฏิบัติเพื่ออะไร โดยความหมายทั่วไป หมายถึงการตั้งจิตมั่นชอบ โดยคุณจะเริ่มด้วยวิธีไหนก็ได้ ที่ถูกจริตกับคุณ มีให้เลือกมากมายค่ะ ซึ่งแต่ละวิธีก็มีวัตถุประสงค์เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับการใช้ปัญญาของตนพิจารณาค่ะ ไม่มีใครบอกเราได้ชัดเจนนอกจากตัวเราเอง เราเป็นผู้ปฎิบัติเราย่อมรับรู้ได้ด้วยตนเองเหมือนที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้ตรัสเอาไว้

          สำหรับคำถามที่ ๒ ไปอ่านวิมุตติมรรคของพระปราโมทย์ ปาโมชโรเรื่องจิตสิกขา.การศึกษาจิตของผู้เป็นวิปัสสนายานิก=บุคคลผู้มีทิฏฐิจริตเหมาะที่จะเจริญปัญญาด้วยการเจริญจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐานธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน.เราเอามาใช่ได้กับการฝึกจิตได้หรือเปล่าคะ.

          วิธีของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมช.โช สวนสันติธรรม อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี น่าจะท่านเดียวกันกับที่คุณเขียนถึงนะคะ นั่นก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่เราสามารถใช้เป็นตัวอย่างปฏิบัติได้เหมือนกันค่ะ วิธีที่คุณกล่าวมาเหมาะสำหรับพวกมีทิฏฐิ จึงใช้วิธีเจริญปัญญาเข้ามาช่วย อย่างไรก็ตามล้วนแล้วป็นแนววิธิ ซึ่งอาจารย์ภูฯ เอง ได้เคยอธิบายไว้แล้วในธรรมะ ๕ นาที แต่ก็ขึ้นอยู่กับจริต ของแต่ละคนอีกนั่นล่ะ หลวงพ่อปราโมทย์ท่านยังบอกกับลูกศิษย์ไว้เลยค่ะว่า “ไม่มีวิธีการปฏิบัติธรรมที่ดีที่สุดในโลกมีแต่ “วิธีปฏิบัติที่เหมาะสมที่สุด”เฉพาะของแต่ละบุคคลเท่านั้น” ปูเป้เองเห็นด้วยกับข้อความนี้มากๆค่ะ หากคุณสุลัดดาคิดว่าเหมาะกับตนและลองปฏิบัติดูแล้วก้าวหน้ากว่าวิธีอื่นที่เคยทำ ก็ไม่แปลกถ้าคุณสุลัดดาจะเปลี่ยนมาปฏิบัติแบบวิธีนี้ ใจเย็นๆนะคะ ค่อยๆทำไป บ่อยครั้งจะกลายเป็นวสี ยังไงก็ตามไม่ว่าจะเป็นวิธีไหน ขอให้คุณสุลัดดาประสบแก่มรรคผล ขออนุโมทนาผลบุญด้วยคนนะคะ

          ปล.หนังสือธรรมะ ๕ นาที มีคำตอบแก่ผู้ฝึกปฏิบัติค่ะ ลองไปหาอ่านดูนะคะ

by \\(*(^-^)*)//ปูเป้