ป่าอันสงบอยู่ในใจของเราเอง by วัดป่าชนะสงคราม

ป่าอันสงบอยู่ในใจของเราเอง

          วันนี้ผู้เขียนอยู่ที่วัดอมราวาส จังหวัดสุโขทัย เนื่องจากมีพิธีปิดทองฝังลูกนิมิต และพรุ่งนี้จะมีการบวงสรวงสังเวยเทวดา-บูรพกษัตราธิราชเจ้า

          ช่วงสาย ๆ จะมีพิธีพุทธาภิเษกวัตถุมงคล รูปเหมือนขนาดบูชาของหลวงพ่อห้อม อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัยที่ได้ละสังขารไปหลายปีแล้ว กับพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยขนาดบูชาหน้าตัก 9 นิ้ว อีกจำนวนหนึ่ง

          รายได้สมทบสร้างวัดอมราวาสให้แล้วเสร็จตามดำริของพระราชพฤฒาจารย์ (ห้อม) อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัยที่ล่วงลับ

          พูดถึงหลวงพ่อห้อม ท่านเปรียบเสมือนพ่อแม่ครูบาอาจารย์อีกรูปหนึ่งของทมยันตี-ภูเตศวร และเชื่อว่ายังเป็นเสมือนบิดาของชาวสุโขทัยกับคนไทยอีกหลายคนทั่วประเทศ ด้วยท่านเป็นเกจิอาจารย์ผู้ทรงภูมิจิตที่ยิ่งใหญ่ มิแพ้ครูบาอาจารย์ในอดีตกาลเลย ที่สำคัญท่านยังเปี่ยมด้วยเมตตาธรรมอย่างเหลือล้น

          ก่อนมรณกาลจะมาเยือน หลวงพ่อได้ริเริ่มการสร้างโบสถ์วิหาร ณ วัดอมราวาส โดยฝากฝังธุระกับท่านพระครูปลัด ชาญณรงค์ โชติธัมโม หรือที่ใคร ๆ เรียกท่านว่า ‘พระครูหมู’ นั่นเอง

          ท่านพระครูเป็นทั้งพระเลขาฯ ของหลวงพ่อห้อม อีกทั้งยังเป็นลูกหลานของหลวงพ่ออีกด้วย สิ้นหลวงพ่อห้อม ท่านพระครูก็มุมานะสร้างวัดอมราวาสจนแล้วเสร็จในวันนี้ และทำพิธีฝังลูกนิมิตโบสถ์หลังงามราคาเกือบสิบล้าน

          พูดถึงหลวงพ่อห้อม แม้ท่านจะเป็นถึงเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย หากหลวงพ่อเป็นพระสมถะเป็นนักปฏิบัติภาวนามิยิ่งหย่อนกว่าพระในสายพระกรรมฐานเลย ตามประวัติ ท่านเรืองวิชาอาคมมาตั้งแต่เป็นนักบวชอันยาวนาน เพราะท่านอายุยืนถึง 92 ปี ท่านเป็นนักภาวนาปฏิบัติตนอยู่ในข้อวัตรอย่างเคร่งครัด

          จึงมิต้องสงสัยในภูมิธรรมความรู้ของท่านเลยว่าจะมีความยิ่งใหญ่ปานใด

          มีอยู่ครั้งหนึ่ง ท่านพระครูหมูหรือพระครูปลัดชาญณรงค์ ได้พูดเชิงปรารภกับท่านว่าอยากไปอยู่ป่าแสวงหาความวิเวกบ้าง

          หลวงพ่อท่านกล่าวว่า ป่าอยู่ที่ตัวเอง ความสงบสงัดอยู่ที่ตัวเรา ไม่ได้อยู่กับสถานที่ ถ้าเรารู้จักการปิดกั้นอายตนะอันประกอบด้วย หู ปาก ลิ้น กาย ใจ เสียได้ เราก็มิต่างนั่งอยู่ในป่าอันเงียบสงัด และต่อให้นั่งอยู่กลางป่า ถ้าอายตนะไม่ถูกปิดกั้น ปล่อยอารมณ์ให้วุ่นวาย ปล่อยจิตใจให้หมองเศร้าก็ไม่มีประโยชน์อันใด

          ท่านยังกล่าวต่ออีกว่า...

          “เวลาผมปฏิบัติจนจิตได้สมาธิ ต่อให้คนมาตีกลองร้องรำทำเพลงอยู่ข้าง ๆ ผมก็ไม่ได้ยินอะไรมารบกวน ทำตัวเราให้เป็นป่า ทำให้ใจสงบระงับจากการปรุงแต่ง ไม่ต้องเดินเข้าป่าให้เมื่อยหรอก เพราะป่ามันอยู่ตรงนี้ อยู่ในจิตในใจ อยู่กับตัวเรานี่แหละ”

          ประโยคสั้น ๆ ของหลวงพ่อคือธรรมะอันยิ่งใหญ่ คือความจริงที่นักปฏิบัติจริงเข้าใจ

          ทุกอย่างอยู่ที่ใจ!
          ใจ ที่สงบระงับเป็นสมาธิ อยู่ที่ใดก็เป็นสุขสงบ

          ด้วยประโยคข้างต้น ทำให้ผู้เขียนนึกถึงเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต อดีตเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทร์ กรุงเทพฯ ท่านเป็นพระอริยสงฆ์ผู้ผุดผ่องและงดงามในปฏิปทาจริยวัตรอีกรูปหนึ่งในยุคกึ่งพุทธกาล ที่สามารถทำวัดในกรุง ทำกุฏิของท่านให้เป็นป่าได้อย่างน่าทึ่ง ด้วยวิธีเดียวกันกับหลวงพ่อห้อม อมโร

          รักษาใจรักษากายให้สงบ ทำกายและใจให้เป็นป่าที่สงบระงับปราศจากความวุ่นวายแทนการเดินเข้าสู่ป่าจะประเสริฐสุด

          ครับ...วันนี้เราทั้งหลายควรถามตัวเอง เราอยู่ตรงไหน ทำอะไรอยู่ เราเคยทำกายใจให้สงบดังนั่งอยู่กลางป่าเขาหรือไม่ จะอยู่วัดหรืออยู่ป่าถ้าหัวใจวุ่นวายไม่เป็นสมาธิ จะต่างอะไรกับนั่งยืนอยู่กลางสังคมอันวุ่นวาย แต่ในมุมกลับ ถ้ารู้จักการรักษากายใจให้ดำรงอยู่ในสมาธิและสติอยู่กับความสงบระงับได้

          จะต่างกับนั่งอยู่กลางป่าเขาตรงไหน

          เพ็ญเต็มดวงวันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นวันสำคัญอย่างยิ่งของชาวพุทธ คือวันที่พระพุทธเจ้าทรงประสูติ ทรงตรัสรู้ และปรินิพพาน

          เราจะพร้อมกันร่วมถวายวัดป่าชนะสงครามแก่สงฆ์ ถวายศาสนสมบัติดังกล่าวให้สถิตสถาพรในบวรพุทธศาสนาตลอดชั่วกาลนาน

          ท่านทั้งหลายครับ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เส้นทางบุญแห่งอานิสงส์การสร้างวัดวาอารามถวายไว้ในพุทธศาสนาได้มาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว อย่าลืมนะครับ มาร่วมบุญร่วมกุศลในวาระโอกาสอันสำคัญนี้ร่วมกัน มาโมทนากับผลบุญอันเป็นมหาอานิสงส์นี้ในฐานะ ‘ญาติธรรม’ ร่วมกันอีกครั้ง

          สำหรับท่านที่มีความคิดที่จะจัดกองผ้าป่าขึ้นสมทบ ในวันวิสาขบูชาดังกล่าว ท่านสามารถจัดทำขึ้นได้เลยครับ งานนี้เป็นงานผ้าป่าสามัคคีที่ทุกคนสามารถเป็นประธาน เป็นกรรมการผ้าป่าร่วมกันโดยไม่ผิดกติกาใด ๆ

          ถึงตรงนี้หวังใจอย่างยิ่ง ภูเตศวร-ทมยันตี จะได้พบเห็นท่านอันเป็นญาติธรรมโดยพร้อมหน้าอีกครั้ง

          เราจะปักธงชัย และมีชัยต่อหมู่มารที่นั่น