นาคสมพงษ์ทำไม? ทำไมจึงนาคสมพงษ์ ? by กองบรรณาธิการ

นาคสมพงษ์ทำไม?
ทำไมจึงนาคสมพงษ์ ?
.......
" ปู่จะสร้างพระใหญ่หน้าตัก39เมตร เป็นพระใหญ่ที่สุดในภาคอิสาน แต่เป็นปางสมาธิที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย "
คือประโยคของหลวงปู่ เสน ปัญญาธโร อธิบดีสงฆ์ วัดป่าหนองแซง ผู้เป็นทายาทธรรมในองค์หลวงปู่ บัว สิริปุณโณ หนึ่งในพระอริยเจ้าในกองทัพธรรมของพระอาจารย์ใหญ่หลวงปู่ มั่น ภูริทัตโต มหาเถระเจ้า
" เธอต้องเป็นกำลังสำคัญในการนำศรัทธาช่วยปู่สร้างให้สำเร็จ !"
คือประโยคกำชับจริงจัง..ซึ่งในเวลานั้นเรากำลังหาทุนช่วยสร้างศาลาการเปรียญที่วัดป่าอินทราราม ที่ต้องใช้ทุนทรัพย์ถึง20ล้านบาท
" พระพุทธรูปองค์นี้จะเป็นพละปัจจัยในการนำพาทุกคนในคณะของเธอสู่ความพ้นทุกข์ในกาลข้างหน้า พระใหญ่องค์นี้จะช่วยบรรเทาความรุ่มร้อนจากภัยพิบัติทั้งหลาย และปู่ต้องการสร้างเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่องค์ในหลวงของเราด้วย เธอต้องช่วยปู่ไม่ช่วยไม่ได้ ! "
ยังมีอีกหลายถ้อยความจากปากท่าน หากเรามิอาจนำมาเปิดเผยได้ เพราะถ้าผู้ที่ไม่เชื่อแล้วไปหมิ่นท่านก็จะตกเป็นกรรมไปเสียอีก
คำพูดของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ที่กล่าวโดยธรรม ทั้งเป็นมรดกธรรมจากหลวงปู่ บัว สิริปุณโณ ที่พระสงฆ์องค์เจ้าสายวิปัสสนาธุระต่างรับรองว่าท่านสำเร็จกิจแห่งพรหมจรรย์แล้วนั้น ย่อมเป็นยิ่งกว่าบัญชาสวรรค์แก่ศิษย์ ไหนเลยเราจะเพิกเฉยได้
งานเก่ายังไม่จบ งานใหม่มาแบบไม่ได้ตั้งตัว จึงอยู่ร้อนนอนทุกข์
" เราเป็นลูกศิษย์ก็ต้องช่วยครูบาอาจารย์ ทำเท่าที่จะทำได้ ทำให้เต็มที่ แต่อย่าเป็นทุกข์ "
คือประโยคของหลวงปู่ พรม พรหมโชโต ประธานสงฆ์วัดป่าขนะสงคราม ที่ในอดีตเป็นทั้งมรรคทายกวัดและเป็นโยมอุปฐากหลวงปู่ บัว สิริปุณโณ เมื่อเรามาอาศัยความเมตตาขอคำปรึกษาในทุกข์จากความหนักอกหนักใจ..เพราะมูลค่าในการก่อสร้างพระใหญ่ที่มีจำนวนถึง 120บ้านบาท เราจะมีปัญญาช่วยสักเท่าไหร่เชียว?
แน่นอนไม่มีหนทางใดให้เลือก..ในการเริ่มต้นหาทรัพย์ นอกจากการเรี่ยไรมวลมิตรญาติธรรม !
หลายครั้งหลายครา..นับตั้งแต่วางรากฐานศาลาการเปรียญวัดป่าอินทราราม เราทุกคนช่วยกันอย่างสุดฤทธิ์รวมยอดก็ร่วมๆสิบล้าน และนับจากวางศิลาฤกษ์พระใหญ่ เทตอม่อ ตลอดจนเสาหลักยันองค์พระที่เรียกว่าเสาสะดือทั้งเก้าต้น พวกเราทั้งบริจาคทั้งจัดพิธีเพื่อระดมทุนกันสุดเหวี่ยง ทว่าปัจจัยหลายๆล้าน เมื่อเทียบกับงบประมาณกว่าร้อยล้าน ก็ดูจะห่างไกลเหลือประมาณ
ผ้าป่า-กฐินก็ไม่พอที่จะช่วย !
วัตถุมงคลก็ต้องทำขึ้นมาเสริม ก็พอได้บ้าง..แต่ภาวะเศรษฐกิจที่ตกสะเก็ดอย่างที่ใครๆก็รู้ ทุกอย่างก็ดูจะไม่คืบหน้าอย่างเป็นรูปธรรมตามคาดหวัง
วันหนึ่งเราไปนั่งอยู่หน้าพระรูปองค์พระหริหระ จำได้ว่าเรานั่งมองท่านเฉยๆไม่ไดสวดมนต์หรืออ้อนวอนอะไร แค่นั่งคิดว่าเราจะหารายได้มาจากไหนได้หนอ เพราะหลายอย่างรุมเร้าเข้ามามากมาย นอกจากศาลาวัดป่าอินทรารามกับพระองค์ใหญ่ เรายังมีคำสัญญาในใจตนว่าจะช่วยสร้างศาลาที่พักปฏิบัติธรรมของโยมที่วัดป่าหนองเม็ก ที่เราได้ไปจำพรรษาตอนบวชอีกที่ และไม่สามารถที่จะผิดสัจจะได้
นั่งมองพระรูปพ่อ ก็อดมองพญาวาสุกินาคราชที่แผ่พังพานอยู่เหนือพระเศียรไม่ได้.." เขาว่ายุคนี้เป็นยุคของนาคราชกำลังเร่งสร้างบารมี " เราบอกตัวเอง ขณะใจคิดถามต่อ..ด้วยความสงสัย
" จริงไหมนะ? "
ถามเองตอบเองเสร็จ.."ไม่ลองจะรู้หรือ?"
คิดถึงตรงนี้..ก็น้อมจิตอธิษฐาน ขออำนาจพญาวาสุกินาคราชในเวลานั้นเลย..
" ลูกหาเงินไม่ไหวแล้วขอทำบ่วงนาคบาศนะ จะได้เอาไปช่วยวัดป่าหนองเม็กบ้าง "
สันดานเราเป็นพวกคิดทำเป็นทำ..นั่นคือที่มาของบ่วงนาคบาศชุดแรก !
สั่งช่างทำเสร็จก็มานั่งอธิษฐานเองอยู่นานวัน จากนั้นก็ไปขอเมตตาหลวงปู่ พรม ให้ช่วยอธิษฐานจิต ท่านก็เมตตาให้เต็มที่ แค่นั้นเราก็ยังไม่พอขับรถมุ่งหน้าขึ้นอิสานไปที่พระธาตุนาดูน ขอพรพระบรมธาตุแลเหล่านาคราชที่นั่นช่วยประสิทธิ์บ่วงนาคบาศให้ ซึ่งวันนั้นไดเกิดเหตุอัศจรรย์อันน่าขนลุกขึ้น ตามที่เราเคยนำมาโพสต์ลงไปแล้ว และสุดท้ายในวันนั้น ท่านอาจารย์ วันเพ็ญ เจ้าอาวาสวัดป่าหนองเม็ก ได้อธิษฐานจิตบ่วงนาคบาศเป็นรูปสุดท้าย
บ่วงนาคบาศ ที่มีประสบการณ์เด่นด้านโชคลาภ และทำให้ศาลาที่พักปฏิบัติธรรมของวัดป่าหนองเม็กเสร็จสิ้นลง ทั้งได้ปัจจัยไปสมทบสร้างพระใหญ่ิและสมทบสร้างศาลาการเปรียญวัดป่าอินทรารามอีกจำนวนหนึ่งด้วย
เฮ้อ..สุดท้าย ก็ยังไม่ถึงเรื่องนาคสมพงษ์ซะที..เดี๋ยวไปต่อตอนหน้าละกันเนอะ