นาคสมพงษ์ทำไม ? ทำไมจึงนาคสมพงษ์ ? (2) by กองบรรณาธิการ

นาคสมพงษ์ทำไม ?
ทำไมจึงนาคสมพงษ์ ? (2)
.........
แม้บ่วงนาคบาศจะมีผู้บูชาไปจนหมด แต่ก็เพราะเราทำจำนวนไม่มาก และยังมีคนถามหากันเข้ามาอีกเรื่อยๆ หากเราไม่คิดอยากจะทำอีกด้วยเหตุผลที่ว่า
เราเห็นว่ามีคนทำบ่วงนาคบาศออกมามากมายแถมเหมือนกันยังกะแกะออกจากบล็อคเดียวกันเลย หรือแม้จะเป็นการออกแบบขึ้นใหม่ แต่ก็ไม่สามารถฉีกออกจากรูปแบบเดิมได้สักเท่าไหร่ดูเผินๆก็ไ์ม่ผิดแผกแตกต่างกันสักเท่าไหร่ ไปไหนก็เห็นวางขายเกลื่อนกลาดไปหมด...
อีกประการก็ต้องขอสารภาพว่า..ลึกๆในใจเราจริงๆแล้วไม่มีความอยากทำวัตถุมงคลใดๆออกมาเลย เรื่องของการจรรโลงพระศาสนานั้น เราอยากให้เป็นเพราะความศรัทธาที่เป็นศรัทธาอันบริสุทธิ์โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน จึงเป็นมหาบุญมหากุศลอย่างแท้จริง !
หากจะด้วยกรรมเก่าหรือวาสนาก็เหลือเดา..จึงไม่เคยหลบหลีกไปได้เลย เข้าตำราไม่ทำเองก็ต้องช่วยทำแบบมีค่าเหมือนเดิม
ก่อนหน้านี้ไม่นานก็เป็นพระอาจารย์ อาทิตย์ อภิปุญโญ มาแบบว่า..
" หลวงปู่ท่านปรารภให้เราทำพระกริ่ง ยังหาทุนไม่ได้เลย.." และแน่นอน..ต้องตามมาด้วยคำว่า " โยมน้ามาจัดการเรื่องพิธีด้วยนะ "
สรุปทั้งหาทุนจัดพิธี ทั้งยังต้องหาทุนมาร่วมสร้างวัตถุมงคล และต้องช่วยหาคนมาบูชาอีกเสร็จสรรพ
ลงท้ายก็ไม่พ้นไปได้ เมื่อรู้ว่ายังไงๆก็ไม่พ้นก็ควรดำเนินการไปเสียเลยจะดีกว่าไหมจะได้ไม่ลำบากครูบาอาจารย์ อีก
เมื่อไหนๆก็หนีไม่พ้น ท่านก็บอกแล้วต้องช่วยหาทุนสร้างพระใหญ่ตามที่หลวงปู่บัญชามา ก็ควรคิดเองรวดเดียวให้จบๆไป อย่างดีก็ขอแรงงานทีมงานของท่านอาทิตย์มาช่วยงานเรื่องสถานที่ และการติดต่อครูบาอาจารย์มาช่วยอธิษฐานจิตก็ยกให้ท่านไปเลยดีกว่า
คิดแล้วก็ต้องทำ..ปัญหาคือ ถ้าไม่ทำบ่วงนาคบาศเพราะไม่อย่างซ้ำซ้อน ไม่อยากเกร่อ..แล้วจะทำอะไร?
เรามีความเชื่อว่า..แม้คนเราทุกคนจะมีความปรารถนาในโชคลาภมีความไม่ขัดสนในเรื่องทรัพย์สินเงินทองทั้งสิ้นและแม้จะได้มาจริง หากบางครั้งก็หาใช่ว่านั่นคือความสุขอย่างแท้จริงไม่..
เข้าทำนองมีเงินแต่ครอบครัวแตกแยก ได้ลาภลอยมาแต่ทะเลาะเบาะแว้งกับผู้ใกล้ชิด ถูกล๊อตเตอรี่แต่เจ้านายไม่ชอบหน้า ไปไหนก็ไม่มีใครเมตตา
คำถามคือ..มีอะไรที่จะเป็นเครื่องรางของขลังที่ยังประโยชน์แก่ผู้บูชาได้ทั้ง โชคลาภ เสน่ห์เมตตา ค้าขาย และความรักความสมบูรณ์พูนสุข อีกทั้งสามารถเป็นเครื่องประดับที่สวยงามแก่ผู้บูชาติดตัวด้วยได้ ?
ครับเป็น โจทย์ใหญ่ เยอะเรื่องเลยทีเดียว !
นั่นคือเหตุผลที่ทำให้นอนก่ายหน้าผากคิดอยู่หลายวันเกี่ยวกับรูปแบบของวัถุมงคลที่ตั้งใจจะทำ เพื่อหาทุนช่วยครูบาอาจารย์ เรื่องคุณสมบัติอันเป็นนามธรรมน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ที่เป็นรูปธรรมนี่คิดยังไงก็คิดไม่ออก...
ปัญหาที่น่าวิตกน่ะมีตั้งแต่ประโยคในใจที่ว่า..
แค่รูปแบบไม่ดี ไม่ต้องตาต้องใจผู้คนก็ตกม้าตายตั้งแต่ต้นแล้ว ก็แหม..ตัวของวัตถุมงคลยังไม่มีเสน่ห์ให้มองเลย แล้วจะสร้างเสน่ห์เมตตาอะไรให้เกิดแก่ผู้นำไปบูชาได้ดังหวังล่ะหรือ?
นอนก่ายหน้าผากอยู่หลายวันก็ยังนึกไม่ออก..ลงท้าย..ต้องยอมอาศัยสิ่งศักดิ์สิท