
คำขอบคุณของผู้ให้
อาจารย์เซอิ เซตสุ เป็นเจ้าอาวาสวัดเอนกาคูจิ ในเมืองคามากุระ มีคหบดีมั่งคั่งคนหนึ่งชื่ออุเมสุ เซเบอิ ได้บริจาคทรัพย์เป็นเหรียญทองมูลค่า ๕๐๐ เรียว เพื่อสร้างวัดให้กว้างขวางขึ้น
เมื่ออุเมสุนำถุงใส่เหรียญทองไปถวายท่านอาจารย์ อาจารย์กล่าวเพียงว่า
“เอาละ อาตมาจะรับไว้”
อุเมสุไม่พอใจคำตอบรับง่ายๆของท่านอาจารย์จึงพยายามเน้นอีกว่า
“ในถุงนั้นมีเหรียญทองถึงห้าร้อยเรียวนะครับ”
อาจารย์ตอบอย่างเป็นปกติ “ท่านได้บอกอาตมาแล้วนี่”
อุเมสุกระวนกระวายหนักขึ้น ที่อาจารย์ไม่ยินดียินร้าย จึงพูดให้ชัดลงไปอีกว่า
“แม้กระผมจะร่ำรวย แต่เงินห้าร้อยเรียวก็มีค่ามากต่อผมนะครับ”
ท่านอาจารย์จึงว่า “ท่านต้องการให้อาตมาขอบคุณท่านใช่ไหม”
อุเมสุจึงว่า “ท่านคิดว่า ท่านไม่ควรขอบคุณดอกหรือ”
อาจารย์จึงกล่าว “ทำไมอาตมาจึงต้องขอบคุณด้วยเล่า ผู้ให้ต่างหากที่ควรเป็นผู้ขอบคุณ”
"บุญ ทาน หรือการให้” ระหว่างทางโลกกับทางธรรมในปัจจุบันมักเดินสวนทางกัน
การให้ในทางธรรม คือการให้เพื่อกำจัดความเห็นแก่ตัวออกไป เป็นบารมีขั้นต้นของพระพุทธองค์
แต่การให้ในทางโลกเป็นการลงทุนเพื่อหวังผลกำไร
การให้ทานทุกวันนี้จึงต้องมีการโฆษณาประชาสัมพันธ์ เพื่อผลในทางเด่นดัง เพื่อประโยชน์แก่ตนเป็นสำคัญ
เคยคิดไหมว่าถ้าทุกคนมั่งมีเหมือนกันหมด เมื่อนั้นเราคงไม่มีโอกาสได้ทำบุญให้ทาน แต่เพราะทุกคนไม่เท่ากัน
เราจึงมีโอกาสได้ทำบุญให้ทาน อันจะทำให้เรารู้ว่าระหว่าง “ความสุขจากการเป็นผู้รับ” กับ “ความสุขจากการเป็นผู้ให้” อย่างไหนมีค่ามากกว่ากัน
\\เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. พิสูจน์สมาธิ. หน้า ๗๔ - ๗๘.
by อ้อย
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com