คำแนะนำแท้จริง by อ้อย

คำแนะนำแท้จริง

          ท่านไดเยเป็นอาจารย์เซนท่านหนึ่งในประเทศจีน มีพระลูกศิษย์รูปหนึ่งชื่อโดเกน พระภิกษุโดเกนศึกษาเซนอยู่เป็นเวลาหลายปีแล้วก็ยังไม่ก้าวหน้าไปไหนเลย

          วันหนึ่งท่านอาจารย์ไดเยส่งพระโดเกนไปทำธุระยังเมืองไกล ซึ่งต้องเดินทางถึงครึ่งปี

          เรื่องนี้ทำให้พระโดเกนลำบากใจมาก เพราะการเดินทางย่อมเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาเซน โดยเฉพาะวิธีฝึกสมาธิของท่าน

          ความกระวนกระวายใจของท่านโดเกน ทำให้เพื่อนพระด้วยกันที่ชื่อโซเกนพลอยสงสารไปด้วย พระโซเกนจึงกล่าวกับพระโดเกนว่า

          “ฉันจะไปกับท่านด้วย จะได้เป็นเพื่อนคอยช่วยเหลือในทุกทางให้ท่านได้ศึกษาเซนต่อไปขณะเดินทาง”

          ค่ำวันหนึ่ง พระโซเกนกล่าวกับพระโดเกนอย่างเป็นกังวลว่า

          “ฉันตั้งใจจะช่วยท่านทุกทาง ทุกอย่างเลยเชียวละ แต่มีอยู่สองสามอย่างนะที่ฉันทำให้ท่านไม่ได้”

          “มีอะไรบ้างล่ะ” พระโดเกนถาม

          “ก็มีว่า...” พระโซเกนกล่าว “เมื่อเวลาที่ท่านหิวหรือกระหาย ท่านต้องกินและดื่มด้วยตัวเองฉันกินให้ท่านไม่ได้ การกินของฉันจะไม่ทำให้ท่านอิ่มได้เลยหนึ่งละ

ความเป็นไปตามธรรมชาติแห่งร่างกายท่านต้องระมัดระวังและดูแลตัวเองฉันช่วยท่านไม่ได้แน่ๆอีกหนึ่งละ แล้วก็ประการสุดท้ายในการเดินทางนี้ท่านต้องเดินด้วยตัวเองต้องนำร่างไปด้วยตัวเองตลอดหนทางนี้”

          ด้วยคำกล่าวนี้เองเหมือนแสงสว่างที่ส่องวาบเข้ามาในความรับรู้ของพระโดเกน พระโซเกนเมื่อประจักษ์ถึงความรับรู้ในจิตสำนึกของพระเพื่อนเช่นนั้นแล้วก็กล่าวว่า

          “งานของฉันเสร็จสิ้นแล้ว ท่านไม่จำเป็นต้องมีฉันไปเป็นเพื่อนด้วยแล้ว!”