หิวก็กิน ง่วงก็นอน by อ้อย

หิวก็กิน ง่วงก็นอน

          ในขณะที่ท่านอาจารย์บันเกอิสอนศิษย์อยู่ที่วัดริมมอนนั้น พระนิกายชินชูองค์หนึ่ง (เป็นนิกายที่ถือว่าการกล่าวนามของพระพุทธเจ้าแห่งความรัก(อมิตตาพุทธะ)อยู่เสมอนั้นจะทำให้ถึงความหลุดพ้นได้)

มีความอิจฉาริษยาที่ท่านอาจารย์บันเกอิมีศิษย์มากมาย จึงเดินทางมาเพื่อทำการโต้วาทีกับท่านอาจารย์บันเกอิ

          พระนิกายชิชู ได้เดินทางเข้ามาสู่ที่ประชุมซึ่งอาจารย์บันเกอิกำลังเทศนาสั่งสอนศิษย์อยู่จึงส่งเสียงรบกวนอยู่ไปมา ท่านอาจารย์ได้หยุดเทศนาและถามถึงการส่งเสียงเช่นนั้น

          พระนิกายชินชูองค์นั้นได้กล่าวขึ้นด้วยท่าทางวางโตว่า

          “นี่แน่อาจารย์บันเกอิ อาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายของเรานั้นสามารถแสดงอภินิหารได้อย่างมหัศจรรย์ คือ ตัวท่านยืนชูพู่กันอยู่บนแม่น้ำฝั่งนี้ แล้วให้ลูกศิษย์ชูกระดาษอยู่บนอีกฝั่งหนึ่ง

ท่านสามารถเขียนพระนามอมิตาภาพุทธะในอากาศให้ไปติดบนกระดาษได้ ท่านบันเกอิล่ะ สามารถทำอะไรที่มหัศจรรย์อย่างนี้ได้ไหม?”

          ท่านอาจารย์บันเกอิตอบอย่างสงบว่า

          “บางทีสุนัขจิ้งจอกของท่านอาจจะสามารถแสดงกลเช่นนั้นได้ แต่นั่นมันไม่ใช่วิธีการของเซน อภินิหารของฉันมีดังนี้ คือเมื่อฉันรู้สึกหิวฉันก็กิน และเมื่อรู้สึกกระหายฉันก็ดื่ม”