
ติ๊งต่างว่า…
ณ หมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่งในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ กลุ่มเด็กๆในหมู่บ้านอายุประมาณ ๘ -๙ ขวบ ได้รวมตัวกันเล่นอย่างสนุกสนานครื้นเครง กระทั่งน้องแก้มอายุ ๔ ขวบ
เห็นพี่ๆเล่นกันสนุกก็เข้ามาเล่นด้วย แต่เพราะความแตกต่างด้านวุฒิภาวะจึงทำให้เกิดกรณีวงแตก
เมื่อทุกคนหมดสนุกแล้ว แก้วหัวโจกของกลุ่มก็ได้คิดการเล่นขึ้นมาใหม่ที่สามารถเล่นได้ทุกคน นั่นคือ “ติ๊งต่างว่า”
“เรามาเล่นเป็นโรงเรียนกันเถอะ” แก้วกล่าวขึ้น ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย
“เหมียว เธอชอบสอนการบ้านเพื่อน…เธอเป็นคุณครูนะ” แก้วเริ่มแจกบท
“สมรเธอชอบกวาดบ้าน…เธอเล่นเป็นภารโรงนะ”สมรตอบตกลง
“ส่วนฉันและคนอื่นๆจะเป็นนักเรียน” ทุกคนเห็นด้วยและยินยอมตามนั้น
“น้องแก้มก็เป็นนักเรียนด้วยเหรอ” โจโจ้เอ่ยถาม
“อืม!…น้องแก้มทำอะไรก็ไม่เป็น เอาแต่ใจตัวเอง เข้าวงไหนแตกวงนั้น…เอางี้ให้น้องแก้มเล่นเป็นผอ.(ผู้อำนวยการ)แล้วกัน”
“อำนาจ” คือยาพิษที่หอมหวานและมีพลังยิ่งใหญ่ในการดึงดูดผู้คนให้เข้าไปลุ่มหลง และทั้งๆที่รู้ว่าการมีอำนาจนั้นเหมือนคนขี่เสือ
แต่ก็มีหลายคนใฝ่ฝัน.. ทั้งนี้เพราะภายนอกของอำนาจนั้นมีเงามายาเคลือบแฝงไว้ให้ใครต่อใครมองเห็นเป็นภาพลักษณ์ที่สวยงาม มีความสุข
แต่หากเราใช้สติปัญญาพิจารณาให้รอบคอบแล้วเราอาจจะฉงนงงงวยกับภาพที่พบเห็น ดังนั้นการจะทำอะไรจึงควรตั้งสติ ใช้ปัญญาพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบ
ก่อนจะตัดสินใจเลือกระหว่างความสุขที่ฉาบฉวยกับความสุขที่แท้จริง
----------------------------------
ขอขอบคุณ นายจิระ บุญรัตน์ ผู้เอื้อเฟื้อข้อมูล
by อ้อย
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com