
พูดกลยุทธ์
...ท่านอ๋อง จิงโกง หลงใหลนกตัวเล็กๆเป็นอย่างมาก เมื่อจู๋ฉูซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลนก ได้ทำนกหายไปหนึ่งตัว เพราะเหตุละทิ้งหน้าที่ ท่านอ๋องจึงกริ้วมาก นกที่หายไปนั้นเป็นนกตัวโปรดของท่านอ๋องเสียด้วย ดังนั้นท่านอ๋องจึงมีคำสั่งให้ประหารชีวิตจู๋ฉูเสีย
เอี้ยนจื่อได้ทราบถึงการตัดสินใจของท่านอ๋องจิงโกงก็รีบเร่งขอเข้าพบท่านอ๋องจิงโกงทันที
“ในความเห็นของข้าพเจ้า จู๋ฉูกระทำความผิด ๓ ประการด้วยกัน และสมควรแล้วที่จะได้รับโทษถึงแก่ชีวิต ขอให้ข้าพเจ้าได้แจกแจงความผิดของเขาทีละอย่างๆเพื่อว่าเขาจะได้ยอมรับอย่างเต็มใจและยอมตายโดยไม่เสียใจ”
ท่านอ๋องจิงโกง ผงกศีรษะอนุญาต
เอี้ยนจื่อเดินไปหาจู๋ฉูอย่างช้าๆและกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันดัง
“แก จู๋ฉู แกต้องรับผิดชอบดูแลนกทั้งหลาย แต่แกได้ปล่อยให้มันหายไปหนึ่งตัว นี่เป็นความผิดประการแรกของแก ความผิดประการที่สองของแกก็คือ แกทำให้เจ้าชีวิตต้องฆ่าคนเพราะเหตุนกหาย และความผิดประการที่สามของแกก็คือหลังจากแกหัวขาดแล้ว ชาวต่างแดนก็จะตำหนิท่านอ๋องที่ไม่รักประชาชนแต่ไปรักนกมากกว่า! แก เจ้าสารเลวจู๋ฉู! แกทำผิดอะไรมากมายอย่างนั้น! ทีนี้ แกรู้หรือยังว่าทำไมแกจึงสมควรตาย?”
ท่านอ๋องจิงโกงโพล่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ไม่ ไม่! ไม่ต้องฆ่าจู๋ฉู! ข้าผิดเอง!”...
ถ้าทุกคน “ลดอัตตาลงบ้าง” เหมือนท่านอ๋องจิงโกง ความสงบและสันติสุขคงแผ่กระจายไปทั่วโลก แต่เพราะทุกคนมีอัตตาประเภท “ของข้า(ศักดิ์ศรีข้า)ใครอย่าแตะ” โลกจึงเร่าร้อนจนถึงทุกวันนี้
--------------------------------------------------------
ละเอียด ศิลาน้อย. (2536). เต๋าแต้มสี. หน้า 103-104.
by อ้อย
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com