เป็นนายตัวเอง by อ้อย

เป็นนายตัวเอง

          มีอยู่วันหนึ่ง ขณะที่เจ้าอาวาสนั่งสมาธิภาวนานั้น ลูกศิษย์ของท่านเดินเข้ามา ท่านจึงกล่าวว่า “นี่ จะพูดอะไรก็รีบพูด! อย่ารอจนตายแล้ว คิดจะพูดก็พูดไม่ได้”

          ลูกศิษย์ตอบว่า “ฉันไม่ได้บำเพ็ญเพียรแล้ว ไม่ศรัทธาแล้วไม่เอาอะไรแล้ว ยังมีอะไรพูดหรือไม่พูดอีกเล่า”

          เจ้าอาวาสถามว่า “ไม่บำเพ็ญเพียรหลังจากบำเพ็ญเพียรแล้วใช่หรือไม่ ? ไม่เชื่อหลังจากเชื่อแล้วหรือไม่ ?”

          ลูกศิษย์ตอบว่า “นอกจากตัวฉันแล้ว ฉันยังมีอะไรต้องบำเพ็ญเพียร? ยังมีอะไรต้องเชื่อ?”

          เจ้าอาวาสถามว่า “พูดเช่นนี้เป็นพวกหินยานที่ศึกษาฌานสมาบัติเท่านั้น”

          ลูกศิษย์ตอบว่า “หินยานก็หินยาน อันที่จริงฉันไม่อยากเห็นแม้แต่พุทธะด้วยซ้ำ”

          เจ้าอาวาสถามว่า “ในคัมภีร์นิพพาน สี่สิบบรรพนั้นมีอยู่มากน้อยเท่าใดที่พุทธองค์ท่านกล่าว และมีอยู่มากน้อยเท่าใดที่มารมันกล่าว?”

          ลูกศิษย์ตอบว่า “นอกจากที่ฉันกล่าวแล้ว นอกนั้นล้วนมารกล่าว!”

          เจ้าอาวาสฟังคำตอบของลูกศิษย์แล้วรู้สึกพอใจมากจึงกล่าวว่า “จากนี้ไปจะไม่มีผู้ใดทำอะไรเจ้าได้!”

          เจ้าอาวาสยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่ต้องการแม้แต่ศรัทธา แล้วท่านยังต้องเชื่ออะไรอีกหรือ? ท่านบรรลุมรรคผลในระหว่างบำเพ็ญเพียร เท่ากับนั่งเรือข้ามฟากขึ้นฝั่งแล้ว ไม่จำเป็นต้องนั่งเรือย้อนกลับ