อะไรเอ่ย..พูดง่ายทำยาก!
อาจารย์เซนองค์หนึ่งใช้ชีวิตอยู่ในป่าตามลำพัง เจ้าเมืองต้องเดินทางมาถาม
ข้อธรรมด้วยตนเอง
อาจารย์รู้ว่าเจ้าเมืองมาก็ปีนขึ้นไปนั่งบนต้นไม้ เจ้าเมืองมาพบก็บอกว่า
“อาจารย์ขึ้นไปนั่งบนต้นไม้นั่นอันตรายนะประเดี๋ยวจะตกลงมา”
อาจารย์จึงว่า “เป็นเจ้าเมือง อยู่บนดินนั่นแหละอันตรายกว่า ระวังประเดี๋ยวจะตกลงมานะ”
เท่านี้เจ้าเมืองก็กระจ่างโดยพลัน ถึงเรื่องฐานะแห่งตน
นี่คือวิธีการของอาจารย์เซนที่ทำให้คนรู้ได้ด้วยตัวเอง
เจ้าเมืองรู้ตัวแล้วก็ก้มลงกราบ แล้วถามอาจารย์ว่าช่วยบอกทีเถิด หัวใจของพระพุทธศาสนาคืออะไร
อาจารย์ก็บอกว่า “ไม่ทำความชั่ว ทำความดี และทำจิตใจให้บริสุทธิ์”
เจ้าเมืองหัวเราะแล้วว่า “เรื่องอย่างนี้เด็กเจ็ดขวบมันก็รู้นี่ครับ ง่ายจะตายไป”
อาจารย์หัวเราะแล้วว่า “ใช่เรื่องอย่างนี้เด็กเจ็ดขวบมันก็รู้ แต่ผู้ใหญ่อายุเจ็ดสิบมันก็ทำไม่ได้”
“แป่ว!”
จิตของคนเราเหมือนกระแสน้ำที่มักไหลลงสู่ที่ต่ำเสมอ การทำความดี จึงเป็นการไหลทวนน้ำ ย่อมทำได้ยากกว่าการทำความชั่วซึ่งเปรียบเหมือนการไหลตามน้ำ
ดังนั้น การทำความดีจึงต้องประกอบด้วยสติปัญญา ความอดทนอดกลั้น และความเพียรพยายามอย่างที่สุดด้วยจึงจะสำเร็จลงได้
เหตุนี้นักปราชญ์จึงยกย่องความดี หลายคนที่ทำดีแต่ขาดคุณสมบัติข้างต้นก็ไม่สามารถทำความดีได้ตลอดรอดฝั่ง จึงเป็นเรื่องน่าเสียดายที่หลายคนเริ่มต้นดีแล้วครึ่งหนึ่ง
แต่ต้องมาพ่ายแพ้ต่อกิเลสตัณหา อันมีผลทำให้ต้องสร้างกรรมให้กับตนเองต่อไป
------------------------------------------
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. พิสูจน์สมาธิ. หน้าคำนำ.
by อ้อย
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com