อำสนอง (อำขยาด ๒) by อ้อย

          หลังจากที่ครูอ้อยอำผู้ร่วมงานแต่พลาดเป้ากลายเป็นท่านผอ.แทน  ก็ทำให้เกิดอาการเจียมเนื้อเจียมตัว  ทำอะไรก็ระมัดระวังขึ้น  แต่กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมตามสนองฉันใด..ครูอ้อยก็หนีไม่พ้นสัจธรรมฉันนั้น

          วันหนึ่งครูอ้อยได้มอบหมายงานกลุ่มให้นักเรียนทำ  และออกมารายงานให้เพื่อนฟังหน้าชั้นเรียนในอาทิตย์ถัดไป

          และเมื่อให้นักเรียนจับกลุ่มกันเอง  คำกล่าวที่ว่า   “ศีลเสมอศีล  ศักดิ์เสมอศักดิ์”  ก็จะปรากฏชัดเจน  นั่นคือ  คนที่มีความรับผิดชอบก็จะอยู่ด้วยกัน  คนที่ขี้เกียจก็จะอยู่รวมกัน

ถ้าให้ครูจัดให้..ก็จะได้รับคำตัดพ้อว่า “ครูเผด็จการ”  อีกทั้งยังสร้าง โอกาสทองให้กับพวกขี้เกียจด้วย  เหตุนี้ครูอ้อยจึงให้นักเรียนจัดกลุ่มกันเองตามความสมัครใจ

          มีนักเรียนชายกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันเพราะต้องรสนิยมเดียวกัน ชนิดว่าพออ่านรายชื่อเท่านั้นทุกคนก็จะเฮด้วยความตื่นเต้น  พร้อมกับคอยลุ้นว่า..จะรอดไหมเนี่ย!?

          แล้ววันนั้นก็มาถึง  ทุกอย่างพลิกความคาดหมาย  ผู้รายงานพร้อม  เอกสารพร้อม  หนำซ้ำมีแผ่น CHART  ประกอบการรายงานด้วย  เรียกว่า  “ได้มาตรฐาน”  ทีเดียว

          แต่เมื่อแผ่นCHART เปิดออกมายังไม่ทันได้ติดบนกระดาน  ทุกคนก็หวีดหวิวกระตู้วู้พร้อมหัวเราะเสียงดัง  ยกเว้นนักเรียนหญิงที่นั่งหน้าแดงทำหน้าปั้นยากไม่กี่คน   เท่านี้ครูอ้อยก็รู้แล้วว่ามีสิ่งผิดปรกติเกิดขึ้น  จึงรีบเดินไปดู

          และก็ต้องผงะเมื่อเห็นภาพศิวลึงค์ขนาดย่อมๆจำนวนมหาศาลผูกโบว์ร้อยเรียงตกแต่งเป็นกรอบรูปแทนลวดลายตกแต่งบอร์ดทั่วไป..รู้สึกน้ำลายติดคอขึ้นมาทันที

          เชื่อแล้วว่ากรรมมีจริง  เฮ้อ...!!! 

          “อำใดใครก่อ  อำนั้นย่อมตามสนอง”