เปิดม่าน by นมัสการภันเต

เปิดม่าน

          คลุกส่าหรี กินโรตี แกล้งหักหลังเล่น แล้วตอกไข่ใส่สีละเลง ‘ทมยันตี’ สะใจ

          ด้วยแค้นแสนสาหัสที่ ‘คุณนายทม’ ตัวดี ขโมยมาดแมนแสนหล่อ (แบบไม่ต้องตะไบ) ไปนินทากาเล แบบว่าเขียนขายกินใน ‘ตามรอยโกโบริ’ กระผมจึงจำต้องกรีดเลือดเขียนหนังสือเล่มนี้ไว้เผากลับซิครับท่าน!!

          (ถ้าจะให้ดีต้องค่อย ๆ แง้ม) ขออนุญาตเกริ่นซักกะติ๊ดเถอะครับว่า...สาเหตุที่ทำให้กระผมรับปากกับคุณรักษ์ชนก นามทอน เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสาร โลกนวนิยาย จะเขียนเรื่องนี้ให้ ก็คงเพราะ ‘ความแค้นแสนสาหัส’ ที่คุณนาย ‘ทม’ ท่านแอบขโมยบุคลิกมาดแมนแสนหล่อ (ไม่ต้องตะไบ) ของไอ้สองหนัง คือ ‘เจ้ายอด’ กะ ‘มหาแหมว’ (มิได้อ่านว่าหมาแหมวแต่อย่างใด...นะจะบอกให้) ไปนินทากาเล แบบว่า ‘เขียนขายกิน’ ใน ‘ตามรอยโกโบริ’ อันมีพ่อโกฯ กะแม่อังฯ เป็นตัวเอก...

          แต่ไหงไปมากลายเป็น โกยอดคู้อังแม้วได้ยังไง ไม่รู้ ?

          คุณเจ๊ทม (สำนวนเจ้าลูกยอดของคุณนายใช้เรียกมารดาเวลาลับหลัง) เล่นมุขเขียนจดหมายถึงคุณนาย ‘ไข่’ ผู้มารดาทำว่าต้องการเล่าเรื่องเที่ยวญี่ปุ่นให้ฟัง (อ่าน) แต่กลายเป็นการ ‘เหลา’ ไอ้สองหนังอย่างเราไปเสียฉิบ...

          มิหนำซ้ำยังลาก ‘นายแก้ว’ กะ ‘อีตุ๊เด่น’ (ลูกชายของคุณนายอีกนั่นแหละ) เสียรังวัดกันไปอีกหลายตารางเมตร

          ด้วยประการฉะนี้ ท่านผู้อ่านอย่าได้กล่าวโทษว่า มหาแหมวคิดวัดรอย ‘ทั่นจารย์’ เลยครับแต่เป็นการอาศัยช่วงจังหวะที่ไม่ใช่ฝีมือแบบมวยไทย ‘นิน’ คุณนายกลับบ้างเท่านั้นแหละ...

          นอกจากนั้น ก็คงเพราะการเดินทางไปอินเดียในครั้งนี้ ‘ได้พบ-ได้เห็น’ ความมหัศจรรย์พันลึก ของชนชาวภารตะมากมาย หลายประเด็นน่าเขียนถึง

          ทมยันตีไปญี่ปุ่น มีตามรอยโกโบริให้อ่าน... ไปอินเดียไหว้พระครั้งนี้ ภูเตศวรผู้เป็นลูกศิษย์ นำ ‘นมัสการพันเต’ มาฝาก...ส่วนจะดี-ชั่วยังไง ขอให้ท่านผู้อ่านตัดสินเอาเถิดครับ...

          วันก่อน คุณนายทม เขียนจดหมายถึงคุณนายไข่คนเดียว แต่มหาแหมวขอ ‘นิน’ กับท่านผู้อ่าน โลกนวนิยายทุกคนเลย...
         
          …สาแก่ใจพิลึกเลยพับผ่า (สิเอ้า)

          จากมหาที่แปลว่า ใหญ่ บวกกับแม้ว ที่แปลว่า คนภูเขา...

          ชาวเขาผู้ใหญ่ครับ ไม่ใช่เด็กชาวเขาเด็ดขาด