ร่างทรงเทพเจ้ามีจริงหรือ? by ปกิณกะธรรมะ

ร่างทรงเทพเจ้ามีจริงหรือ?

          ความจริงคอลัมน์ ‘ธรรมะ 5 นาที’ ออกจะไม่ค่อยสอดคล้องหัวข้อที่จั่วไว้วันนี้เท่าใดนัก หากเพราะท่านผู้อ่านมากมายสอบถามกันเข้ามาให้วุ่นวายไปหมด หลังจากกระทาชายนายคนที่อ้างว่าเคยเป็นร่างทรง ‘จี้กง’ มาออกรายการดัง

          กล่าวหาว่า การทรงเจ้าทั้งหมดเป็นเรื่องหลอกลวง!

          และสารภาพว่า ‘ตน’ เป็นร่างทรงลวงโลกมานานนับสิบ ๆ ปี...

          พูดถึงการทรงเจ้า ตามประวัติมีมาตั้งแต่โบร่ำโบราณมานานแล้ว โดยเฉพาะ ‘ชาวจีน’ ที่นับถือพุทธศาสนาฝ่ายมหายานหรือชาวเวียดนามจะค่อนข้างสนิทแน่นกับเหล่าเทพเจ้าทั้งหลายมาโดยตลอด

          เพราะความเชื่อระหว่าง มหายานกับฝ่ายเถรวาทมีข้อแผกเพี้ยนกันไปบ้าง ทั้ง ๆ ที่จุดมุ่งหมายสูงสุดคือ ‘นิพพาน’ เช่นเดียวกัน พุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่เจริญรุ่งเรืองอยู่ในแผ่นดินจีน...ธิเบต...เวียดนาม เชื่อในเรื่องวิญญาณ และถือเหล่าโพธิสัตว์ รวมทั้งเทพเจ้าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่พึ่งมาช้านาน เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะเชื่อว่า...

          เหล่าพระโพธิสัตว์ และเหล่าเทพเจ้าที่ยังไม่บรรลุธรรมชั้นสูงขั้นตัดอาสวกิเลสสู่แดนนิพพาน ท่านเหล่านั้นทรงมีความเมตตาต่อสัตว์โลก และคอยช่วยเหลือมวลมนุษย์อยู่เสมอ...

          ความเชื่อของชาวจีนเกี่ยวกับเรื่อง ‘พระโพธิสัตว์’ เรื่อง ‘เซียน’ ที่คอยช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ให้กับสัตว์โลก ที่เห็นมากที่สุดก็คือ

          พระอวโลกิเตศวรกวนอิม...หรือที่เรียกว่า ‘เจ้าแม่กวนอิม’ นั่นเอง

          ส่วนจำพวกเซียนก็เห็นจะเป็นหล่า ‘โป๊ยเซียน’ ที่เคยอ่านพบในตำนานเป็นส่วนใหญ่...

          ‘เทพเจ้า...มีจริงหรือไม่ ?’ คำถามนี้ตอบได้ทันทีคือ ‘มี’ เพราะพุทธศาสนาสอนให้เราเชื่อเรื่อง ‘จิต-วิญญาณ’ สอนให้เราเชื่อในเรื่องผลกรรม มีภพชาติ มีการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะสามโลกธาตุ ถ้าจิตยังไม่พ้นอาสวกิเลสตรงเข้านิพพาน

          ในพระกรรมฐาน 40 กองที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ในหมวดอนุสติ 10 มีธรรมบทหนึ่งกล่าวไว้ชัดเจนคือ ‘เทวตานุสติ’ คือการนำเอาหลักเทวธรรมมาอบรมจิตใจ เอาการรำลึกคุณของเทวดาเป็นอารมณ์สำหรับทำสมาธิ จึงกล่าวได้ว่าเหล่าปวงเทพเจ้าและเทวดานั้นมีจริงแน่...

          อย่าว่าแต่ครูบาอาจารย์หรือพระสงฆ์ผู้ทรงภูมิจิตทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นสายพระป่ากรรมฐาน หรือพระมหานิกายองค์ไหนกล่าวปฏิเสธว่า...เทวดาไม่มีจริง

          ข้อยืนยันสุดท้ายที่เห็นชัดและง่ายที่สุดเกี่ยวกับเรื่องเทวดามีจริงหรือไม่ก็คือ...ถ้าใครเคยทำบุญบ้านด้วยการเลี้ยงพระ ก่อนสวดพระปริตรคาถาเพื่อเป็นสิริมงคลทุกครั้ง พระสงฆ์จะทำการชุมนุมเทวดา ด้วยบทสัคเคฯ ก่อนเสมอ...แถมให้อีกข้อก็ยังได้ เวลาพระสงฆ์ท่านออกเที่ยวธุดงค์กลางป่ากลางเขา...ท่านต้องสวดบทพระกรณียเมตตสุตตัง บอกกล่าวกับเจ้าป่าเจ้าเขา เหล่าเทพเจ้าและดวงวิญญาณทั้งหลายอยู่เนือง ๆ

          คราวนี้มาถึงประเด็นสำคัญกับคำถามที่ว่า ‘ร่างทรงเทพเจ้ามีจริงหรือ?’

          คำตอบคือ ‘มีทั้งจริงและเท็จ’

          หลายท่านอาจขมวดคิ้ว...เพราะไม่เข้าใจว่า จริงคือจริงอย่างไร...เท็จคือเท็จแบบไหน? ก็ขอตอบว่า ร่างทรงที่มีเทพเจ้าผ่านร่างจริง ๆ เขามี

          แต่เท่าที่เห็นส่วนใหญ่เป็นเรื่องหลอกลวง!

          พูดถึงเรื่องนี้ผู้เขียนเสียดายที่ใน พอ.ศอ.นี้ ปรมาจารย์วิชา ‘เทวศาสตร์’ อย่างองสรภาณมธุรส หรือ ‘หลวงพ่อบ๋าวเอิง’ แห่งวัดญวนสะพานขาว ท่านไม่อยู่เสียแล้ว ไม่งั้นอีตากระทาชายนายคนที่ออกรายการเจาะใจวันนั้นคงได้รับบทเรียนราคาแพงแน่...

          หลายท่านคงไม่เคยได้ยินชื่อหลวงพ่อบ๋าวเอิงมาก่อน แต่ถ้าเป็นชาวญวนชาวจีนย่านสะพานขาวหรือแม้แต่เยาวราช เมื่อสามสิบสี่สิบปีก่อนล่วง รู้จักท่านทั้งสิ้น เนื่องจากท่านเป็นพระสงฆ์สังกัดอานัมนิกายที่โด่งดังในเรื่องการติดต่อวิญญาณ ทั้งภูตผีปีศาจและเหล่าเทพเจ้าทั้งปวง

          การติดต่อวิญญาณของหลวงพ่อบ๋าวเอิงในสมัยนั้นกระทำโดยเปิดเผย และท้าพิสูจน์ต่อหน้าสาธารณะชนหลายต่อหลายครั้ง และที่สร้างความฮือฮามากที่สุดก็คือ

          การเชิญวิญญาณ ท่านชีวกโกมารภัจจ์ กุมาร บิดาแห่งวงการแพทย์แผนโบราณมาปรากฏรูปในเล็บหัวแม่มือของหลวงพ่อ และท่านได้ให้จิตรกรวาดเอาไว้ จนปรากฏรูปภาพท่านชีวกโกมารภัจจ์แพร่หลายในทุกวันนี้

          ถึงตรงนี้หลายท่านอาจสงสัย.. ‘หลวงพ่อบ๋าวเอิงเล่นกลหรือเปล่า?’ หรือบางคำถามอาจมีมา... ‘ท่านเก่งจริงรึ?’

          คำตอบก็คือ...ท่านเป็นผู้ขึ้นไปบูรณะพระธาตุดอยตุงในปี พ.ศ. 2499 และหลังจากท่านละสังขารไปไม่นาน สรีระของท่านกลายเป็นหินไม่เน่าไม่เปื่อย ครับ ปาฏิหาริย์นี้รอท่านไปพิสูจน์ได้ทุกวัน ที่วัดสมตาณัมบริหาร หรือวัดญวนสะพานขาว ได้ทุกเวลา

          อย่าว่าแต่ท่านยังเป็นสหธรรมิกกับหลวงพ่อโอภาสีแห่งอาศรมบางมดอีกด้วย ฉะนั้นอย่าได้สงสัยว่าท่านเก่งจริงหรือไม่?

          ในสมัยเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน วัดญวนสะพานขาวเป็นคล้าย ๆ กับศูนย์รวมแห่งร่างทรง เพราะแต่ละปีจะมีเทศกาลชุมนุมเจ้ากัน แต่ก็อยู่ในการควบคุมดูแลของหลวงพ่อบ๋าวเอิงอย่างใกล้ชิด ไม่เหมือนสมัยนี้ ตำหนักทรงเจ้ามีกันให้เกลื่อนเมืองไปหมด...

          และแน่นอนสิ่งใดมีแท้ ของเทียมก็ต้องเกิดขึ้นเป็นธรรมดา อย่างน้อยกระทาชายคนที่อ้างว่าเป็นร่างทรงจี้กงก็เป็นอุทาหรณ์สอนใจเราได้ละ...

          คนอะไรเก่งชะมัดยาด หลอกชาวบ้านมาได้ตั้ง 20 ปี ก็คงงั้นมั้งจึงคิดว่าคนอื่นเป็นเหมือนตนทั้งหมด!

          มาถึงตรงนี้คงจะต้องสรุปส่งท้ายว่า...สิ่งใดในโลกก็ตามย่อมมีของคู่กันเสมอ...ดีคู่กับเลว...จริงคู่กับเท็จ แต่ถ้าผู้ใดมีปัญญาก็จะสามารถแยกแยะได้ไม่ยาก สำคัญคืออย่างมงายกับมัน ให้เอาสติเข้าไปจับไปพิสูจน์จึงจะเกิดปัญญา

          เทพเจ้าเหล่าเทวดามีจริงหรือไม่...จะสำคัญอะไร? ถ้าเราทั้งหลายไม่ยอมปฏิบัติตนให้เป็นอย่างท่าน

          เทพเจ้าเหล่าเทวดามีความศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ จะสำคัญแค่ไหน เพราะพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ยังศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่า...

          ฉะนั้น อย่าใส่ใจเลยครับ...กับคำพูดของคน ๆ เดียว ของอย่างนี้จริงเท็จอยู่ที่ตัวผู้รู้ เป็นเรื่องรู้ได้เฉพาะตน

          เข้าทำนอง อย่างที่ท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิตท่านกล่าวไว้ ‘ของจริงมักนิ่งใบ้...ของพูดได้ไม่จริง’

          เทวดาท่านยังต้องกราบไหว้พระรัตนตรัย...เรานับถือท่านก็ต้องทำตามอย่างท่าน...

          เข้าให้ถึงไตรสรณคมน์เถิด

          ทุกข์ทั้งหลาย ก็จะมลายไปเองแหละครับท่าน