การทำสมาธิ by เชาวณี สาตราภัย คล้าค

          หลวงปู่บัว สิริปุณโณ พระอริยเจ้าอีกองค์หนึ่ง ในสายของแม่ทัพธรรม หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ในสมัยที่ท่านยังไม่สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ได้เคยถาม หลวงปู่คำดี ปภาโส ถึงเรื่องสมาธิ ว่าเป็นอย่างไร

          หลวงปู่คำดี ชี้ไปที่เสาศาลาวัด บอกว่า "เป็นอย่างเสาศาลานั่นแหละ"

          จึงเป็นข้อสรุปได้ว่า เสาศาลาเป็นคล้าย กับภาวะจิตของนักปฏิบัติ ที่จะต้องนิ่ง โดยไม่หวั่นไหว ต่อธรรมารมณ์ทั้งหลาย เฉกเช่น เสาศาลา ที่ต่อให้มีเสียง มีลมพัด มีสรรพสิ่งรายล้อมอยู่ แต่เสาศาลา มิได้หวั่นไหวไปกับสรรพสิ่งเหล่านั้น

          ส่วนหลวงปู่เสน ปัญญาธโร ได้พูดถึงสมาธิว่า สมาธิคือความตั้งมั่น ความไม่หวั่นไหว ในการกระทบของจิต กับรูป รส กลิ่น เสียง เป็นจิตที่มีกำลัง สามารถพึ่งพาอาศัยได้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด ในป่าช้า เรือนว่าง หรือในบ้านที่สุขสบาย จิตจะมีอารมณ์ปกติ ไม่ถูกปรุงแต่งตามสภาวะ นั่นคือ จิตที่มีสมาธิ

          จากข้อความข้างต้น จึงสรุปได้ว่า การทำสมาธิ จำต้องอาศัยความสงบของจิต ไม่ปรุงแต่งไปตามอารมณ์ จิตเป็นโฟกัสอยู่ในอารมณ์หนึ่งเดียวที่เรียกว่า เอกคตารมณ์ จึงเรียกว่า สมาธิมากกว่าอย่างอื่น ฉะนั้น สิ่งที่คุณเข้าใจจึงเป็นความถูกต้องแล้วครับ

by ภูเตศวร