ณ วัดเขาน้อย อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิ ค่ะ by ปูเป้

^-^

เมื่อตักบาตรเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราก็ถวายผ้าป่าก่อนกลับ เอ้า...สาธุพร้อมกันเลยนะคะผลบุญที่ได้มาในครั้งนี้ขอมอบให้แก่ทุกๆท่านเลยค่ะ จากนั้นเราก็กลับกรุงเทพฯกัน พร้อมด้วยใบหน้าที่อิ่มบุญ ขอบคุณพี่ชูศรีและคณะที่เป็นผู้ดูแลในการเดินทางบุญของเราในครั้งนี้ค่ะ

ขึ้นรถแล้วค่า บ้าย บาย แล้วเจอกันใหม่นะค้า

ขอบคุณสำหรับทุก ๆ ท่านที่ร่วมเดินทางไปแสวงบุญด้วยกัน (และที่ฝากปัจจัยไปด้วย) สำหรับยอดเงินผ้าป่าได้จำนวนเงินรวม ๒๓๒,๗๑๐ บาท เพียงพอสำหรับซื้อที่ดินจำนวน ๗ ไร่ ซึ่งจะเป็นถาวรวัตถุประดับไว้ในบวรพุทธศาสนาสืบไป และยังมีจำนวนเหลืออยู่สำหรับให้ทางวัดได้ใช้จ่ายในเรื่องอื่น ๆ อีก

ขออานิสงส์ทั้งหลายจงบังเกิดแก่ทุก ๆ ท่านให้ประสบแต่ความสุข ความเจริญ ขอให้เจริญในธรรมทุก ๆ ท่านด้วยเทอญ

ขอขอบพระคุณอาจารย์แม้ว และแม่อี๊ด ที่นำพาพวกเราไปทำบุญ ขอบพระคุณพี่กุ้ง พี่แมว คุณสุ และเพื่อน ๆ ทุกท่าน ขอบคุณน้องไอซ์ คุณต้อย คุณวันเพ็ญ คุณพรพรรณ น้องปูเป้ น้องขิม ที่ช่วยกันบริการเพื่อนร่วมเดินทางทำให้การเดินทางไปแสวงบุญคราวนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

กราบขอบพระคุณทุก ๆ ท่านอีกครั้งหนึ่งค่ะ

ขอบอกว่า ชอบรูป สองช่างภาพ มาก ๆ เลย เท่สุด ๆ เลย

ขอยกให้เป็นภาพดีเด่นเลยจ้า!

..สำหรับต้นไม้เล็กๆ ที่เพื่อนเป้โพสไว้ด้านบนนะคะ...คุณลุงผู้นำคณะเราเดินชมบริเวณวัด...บอกว่า...ต้นนี้มีชื่อเรียกเป็นภาษาท้องถิ่นว่า "ต้นอีหมูบ" ค่ะ หรือที่เราๆ รู้จักกันว่า "ต้นเปราะ" ไงคะ...

.."ต้นอีหมูบ หรือ ต้นเปราะ" เป็นสมุนไพรไทย ไม่มีลำต้น มีแต่ใบ มีแต่หัวอยู่ใต้ดิน ตอนที่ขึ้นใหมใบจะมีลักษณะม้วน พอจะค่อยๆ คลายออก ส่วนมากต้นหนึ่งเนี่ยจะมีสองใบเท่านั้นค่ะ..

สำหรับสรรพคุณของต้นอีหมูบ..คือ..ใบใช้รับประทานสด แก้อาการปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ้อ..ซึ่งเป็นประโยชน์มากสำหรับชาวบ้านหรือพระธุดงค์ค่ะ ^-^.. ขอแอบกระซิบบอกนิดนึงค่ะ ว่าวันนั้นในคณะของเรามีผู้สวมวิญญาณเป็นหมอโฮจุน..ลองรับประทานใบอีหมูบสดๆ ด้วยค่ะ ถ้าอยากทราบว่ารสชาติของต้นอีหมูบเป็นอย่างไร ลองถามพี่สุ เว็บมาสเตอร์หรือน้องไอซ์ของเราได้นะคะ ^O^ ...

..เห็นไหมคะว่าสรรพสิ่งในธรรมชาติ แม้จะเป็นเพียงต้นไม้เล็กๆ แต่ก็มีคุณอนันต์เลยนะคะ.

ขอบคุณน้องkimbyนะคะ ว่าแต่ว่ารสชาติใบของต้นอีหมูบนี่ มันจะเป็นอย่างไงน่า.... กำลังจิตนาการอยู่นะ คะว่า... มันจะขมปิ๊ด หรือว่าจะหวานๆ หรือว่าจะฝาดมันๆ เอาเป็นว่าถ้าคุณสุ กะ หนูไอซ์มาอ่านเจอมะไหร่เล่าให้ฟังบางนิ