หน้าที่ของเราชาวพุทธบริษัท by ธรรมะฝึกจิต

หน้าที่ของเราชาวพุทธบริษัท

         ก้าวสู่ศักราชใหม่ด้วยโศกนาฏกรรมของซานตีก้าคลับ หกสิบกว่าศพสังเวยเพลิงที่เกิดจากความประมาทอย่างน่าอนาถใจ เป็นนิมิตหมายคล้ายจะบอกเราว่า ‘ปีนี้’ ความร้อนรุ่ม ความทุกข์ทั้งหลายยังจะกระหน่ำมนุษยชาติอย่างไม่คลายจาง ภัยพิบัติธรรมชาติทำลายล้างก็ยังพอทำเนา...เพราะนอกเหนือจากการควบคุม หากนับจากปลายปีที่ผ่านมาจนขณะนี้ การไล่ล่าเข่นฆ่ากันระหว่างมนุษย์ ยังคงดำเนินต่อไปไม่จบสิ้น

ในต่างประเทศ อิสราเอลยังถล่มกลุ่มฮามาสของปาเลสไตน์อย่างต่อเนื่อง คนบริสุทธิ์ล้มตายเป็นใบไม้ร่วงจวบจนบัดนี้!

นับวันโลกจะร้อนรุ่มขึ้น เหตุเพราะกิเลสและทิฐิของมนุษย์ ตรงนี้ทำให้นึกถึงประโยคของหลวงปู่พรม พรหมโชโต ที่พร่ำบอกผู้เขียนซึ่งเป็นลูกศิษย์

“บอกญาติมิตรนะ ทำบุญให้อธิษฐานทุกครั้ง เกิดชาติไหนก็ขอให้พบพระศาสนา อย่าเกิดในยุคที่ไม่มีศาสนาเด็ดขาด เพราะจะมีแต่ความทุกข์ทนทรมาน”

จริงอย่างท่านกล่าวอย่างมิต้องสงสัย เพราะในขณะที่โลกยังมีศาสนา แม้ต่างความเชื่อบ้างก็ตามที หากทุกศาสนาล้วนสอนให้มนุษย์ตั้งอยู่ในความดีงาม มีเมตตาต่อกัน

โลกวันนี้ยังร้อนระอุด้วยการล้มล้างเข่นฆ่า แล้ววันหน้าถ้าเป็นยุคทมิฬ ไร้ศาสนา คุณธรรมแห่งมนุษย์ที่ขาดหาย วันนั้นสังคมจะเป็นเยี่ยงไร?

“สัตว์โลกจะไร้ศีลธรรม ปราศจากความยับยั้งชั่งใจ!”

หลวงปู่ย้ำคำหนักแน่น “คำว่าอภัยกับคำว่าเมตตา จะไม่มีในหัวใจมนุษย์”

...ทั้งหมดคือความจริงในยุคมิคสัญญี ที่จะมาถึงในอนาคต ตามพุทธทำนาย ภายหลังพุทธศาสนาดำรงได้ห้าพันปี

บางท่านอาจนิ่งเฉยด้วยคิดว่า จากนี้กว่าจะครบอายุพระศาสนา ยังเหลือเวลาอีกตั้งสองพันกว่าปี วันนั้นกว่าจะมาถึงเราก็ตายไปแล้ว...

...ถูกอย่างที่คิด...หากไม่ถูกต้องทั้งหมด...

เพราะเราท่านทั้งหลาย มิได้สิ้นสูญเพราะความตาย หากถ้ายังไม่จบสิ้นอาสวกิเลส เรายังคงเวียนว่ายตายเกิดมีภพชาติต่อไป...

เมื่อยังเวียนชาติเวียนภพ วันนั้นก็จะมาเยือนเราในที่สุด

เคยถามครูบาอาจารย์...ว่ากว่าจะมาถึงวันนั้นมนุษย์โลกจะเป็นอย่างไร?

ท่านตอบชัดเจน ‘มนุษย์ที่มีศีลธรรมจะหลบลี้หนีหายเข้าป่าหาความสงบ ส่วนคนไร้ศีลธรรมจะลุกขึ้นมาต่อสู้เข่นฆ่ากันเองจนล้มตายอย่างน่าอนาถใจ’

นอกจากนั้นท่านยังให้ข้อคิดว่า ศาสนาไม่ใช่อยู่ ๆ ถึงห้าพันปีก็หายไปเฉย ๆ แต่ศาสนาจะค่อย ๆ เรียวเล็กลง หมายถึงความย่อหย่อนในการปฏิบัติของเหล่าพุทธบริษัท ท้ายที่สุดเลือนหายไป

ในปัจจุบันแม้จะผ่านเลยมาเพียง 2551 ปีของพุทธศาสนา หากความเจริญทางวัตถุก็ได้กัดกลืนศีลธรรม ลงมากอย่างน่าใจหาย สัตว์โลกหายใจเข้าออกด้วยแรงแห่งความอยากในวัตถุภายนอก ดิ้นรนต่อสู้สะสมทรัพย์สินคดโกงทำลายล้างเพื่อได้มาซึ่งเงินทองอำนาจโดยปราศจากความละอายและเกรงกลัวต่อบาป

ไม่เพียงแต่เท่านั้น ปัจจุบันพระสงฆ์องค์เจ้าทั้งปวงที่จะประพฤติบำเพ็ญธรรมเพื่อความหลุดพ้น เดินตามรอยบาทพระบรมศาสดาก็เริ่มลดน้อยถอยลง ภิกษุที่เคยทำตามอย่างพระพุทธเจ้าด้วยการอยู่เรือนว่าง อาศัยความสงบของป่าเขา แสวงหาธรรมะอันบริสุทธิ์ กลับกลายมาอาศัยกระพี้หรือเปลือกมาแลกเอกลาภเลี้ยงชีพมากมายขึ้นอย่างเห็นชัด

ทั้งที่รู้ว่า ทุกประการอยู่ภายใต้หลัก อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นกฎไตรลักษณ์อย่างที่สมเด็จพระบรมศาสดาทรงตรัสไว้ หากก็อยากบอก อยากย้ำกับท่านทั้งหลายว่า อย่าได้ประมาท และปล่อยเวลาให้ไหลเลยผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ ในฐานะเป็นพุทธบริษัท เราได้ทำหน้าที่ของเราหรือยัง หน้าที่นั้นคือ...

ทำบุญทำทานกับผู้ควรทำ ส่งเสริมพระสงฆ์ผู้มีศีลาจารวัตรให้อยู่ในการบำเพ็ญธรรม เพื่อสืบสานงานพระศาสนาให้ดำรงคงอยู่อย่างมั่นคงสถาพร

ดำรงรักษาศีล...ตามคำสอนของพระศาสดา เพราะตราบใดที่ศีลธรรมยังประดับใจมนุษย์ พระศาสนาก็จะดำรงสืบไป ไม่สิ้นสูญลง

ไม่ทิ้งการภาวนา-สมาธิ เพราะตราบใดที่มีการปฏิบัติภาวนา และการเจริญสมาธิ ตราบนั้นการยกระดับจิตใจสู่มรรคผลนิพพานก็ยังจะมีอยู่ แม้การปฏิบัติในชาตินี้จะไม่จบสิ้นพรหมจรรย์ สิ่งที่ทำในปัจจุบันชาติก็จะเป็นเหตุเป็นปัจจัยเป็นอุปนิสัยไปในชาติหน้า ที่สุดคือความพ้นทุกข์ในอนาคตอันใกล้