ร่วมปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ ในวันวิสาขบูชา by ธรรมะโดนใจ

ร่วมปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์

ในวันวิสาขบูชา

          ในพุทธประวัติกล่าวถึง ‘สหชาติ’ คือของสำคัญที่ถือกำเนิดขึ้นในวันเดียวกันกับที่พระบรมศาสดาได้ประสูติจากครรภ์พระมารดานั้นมี 7 สิ่ง...

          หนึ่งคือ พระพุทธองค์เอง สอง-พระนางยโสธราพิมพา สาม-พระอานนท์ สี่-นายฉันทะ ห้า-อำมาตย์กาสุทายี หก-ม้ากัณฐกะ เจ็ด-ต้นพระศรีมหาโพธิ์

          7 สิ่งอันสำคัญนี้เรียกว่า สหชาติทั้งเจ็ด หนึ่ง-คือมหาบุรุษผู้ถือกำเนิดมาด้วยประโยคที่ว่า... ‘เราเป็นผู้เลิศแห่งโลก เราเป็นผู้เจริญที่สุดแห่งโลก ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายของเรา ภพใหม่ของเราจะไม่มีอีก’ และนั่นคือพระบรมศาสดาของเราชาวพุทธทั้งปวง

สอง-พระนางยโสธราพิมพา สตรีผู้งามเลิศแห่งปฐพีคู่บารมีแห่งมหาโพธิสัตว์ก่อนเสด็จออกผนวช สาม-พระอานนท์ พระอนุชาต่างมารดาที่ภายหลังเป็นพระอรหันตสาวก และเป็นผู้อุปัฏฐากพระตถาคตเจ้าตลอดพระชนมชีพ สี่-นายฉันทะผู้รับใช้ใกล้ชิด และเป็นผู้จูงม้ากัณฐกะนำพาพระมหาโพธิสัตว์เสด็จออกไปยังฝั่งแม่น้ำอโนมา ทรงตัดพระเมาลีด้วยพระขรรค์อธิษฐานสู่เพศบรรพชิต

          ห้า-อำมาตย์กาสุทายี อำมาตย์ท่านนี้พระเจ้าสุทโธทนะจัดส่งเป็นทูตคนสุดท้ายมาทูลเชิญพระพุทธเจ้ากลับสู่กรุงกบิลพัสดุ์ และทำได้สำเร็จหลังจากส่งทูตอื่น ๆ มาหลายครั้งแล้วไม่สำเร็จ ภายหลังอำมาตย์ผู้นี้ได้ออกบวชและสำเร็จเป็นพระอรหันต์ หก-ม้ากัณฐกะ ม้าทรงแสนรู้ของเจ้าชายสิทธัตถะ ทำหน้าที่มาตั้งแต่พระมหาโพธิสัตว์ทรงพระเยาว์ จนกระทั่งนำพาสู่ฝั่งแม่น้ำอโนมาเพื่อให้มหาโพธิสัตว์ปลงพระเมาลีก้าวสู่เพศบวชเป็นหน้าที่สุดท้าย

และเจ็ด...ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ณ เมืองพุทธคยา สถานที่ที่พระมหาโพธิสัตว์ใช้เป็นที่บำเพ็ญธรรมจนสามารถเอาชนะพญามาร อันเป็นกิเลส ตัณหา ราคะ ทั้งหลายทั้งสิ้นทั้งปวงลงได้ ทรงบรรลุธรรมสูงสุดเป็นพระบรมศาสดา ตรัสสั่งสอนเวไนยสัตว์ ประกาศศาสนาให้ดำรงคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน

           ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นสัญลักษณ์ของพระพุทธศาสนา...และยังใช้แทนการรำลึกถึงพระบรมศาสดาด้วย กับหลักฐานปรากฏดังนี้ สมัยหนึ่ง ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีได้สอบถามพระอานนท์ว่า ในเวลาที่พระบรมศาสดาเสด็จจาริกไปที่อื่น ซึ่งพวกเราไม่สามารถอยู่เฉพาะพระพักตร์ เราควรสักการบูชาสิ่งใดเพื่อน้อมรำลึกถึงพระองค์

           ภายหลังพระอานนท์ได้เข้าเฝ้าและกราบทูลถาม “เมื่อพระองค์เสด็จจาริกไปที่อื่น ข้าพระองค์จะสร้างเจดีย์ไว้เป็นที่สักการะได้หรือไม่?”

           พระบรมศาสดาได้ทรงตรัสตอบ “สารีริกธาตุเจดีย์จะทำได้ก็ต่อเมื่อตถาคตปรินิพพานแล้ว บริโภคเจดีย์คือของใช้ เช่นบาตรจีวรเล่าก็ไม่มีสิ่งที่จะทำขึ้นได้ เพราะเป็นของเนื่องโดยเรา ส่วนไม้ศรีมหาโพธิ์ซึ่งเป็นที่อาศัยตรัสรู้นั้นเป็นเจดีย์ได้ทุกเมื่อ”

           ด้วยเหตุนี้ พระอานนท์จึงกราบขออนุญาตเอาพันธุ์ไม้ศรีมหาโพธิ์มาปลูกไว้ที่หน้าทางเข้าพระคันธกุฎี ณ บริเวณหน้าประตูพระเชตวันวิหาร เพื่อเป็นปูชนียสถานแห่งมนุษยชาติ

           ...ซึ่งพระพุทธเจ้าก็ทรงอนุญาต

           เมื่อได้รับอนุญาตดังนั้น พระอานนท์จึงไปแจ้งให้พระเจ้าปเสนทิโกศลกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีทราบ และขอให้พระโมคคัลลาน์ช่วยจัดหาผลสุกแห่งต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พุทธคยามาให้ด้วย พระอัครสาวกเบื้องซ้ายผู้มีเอตทัคคะในด้านอิทธิฤทธิ์ จึงได้เหาะไปสู่ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เอาจีวรรองรับผลสุกที่ร่วงหล่น หากยังไม่ทันตกถึงพื้นดินนำมามอบให้

            ภายหลังปลูกเสร็จ..และพระอานนท์เป็นผู้ดำเนินการทั้งหมด จึงตั้งชื่อต้นโพธิ์ต้นนี้ว่า ‘อานันทโพธิ์’ ซึ่งพระพุทธองค์ทรงเมตตาเสด็จเข้าประทับ เข้าสมาบัติให้โคนต้นโพธิ์แห่งนี้หนึ่งราตรี ปัจจุบัน อานันทโพธิ์ยังคงปรากฏเป็นหลักฐาน ณ วัดเชตวันวิหาร เมืองสาวัตถี ประเทศอินเดีย จนบัดนี้