อิ่มบุญงานกฐินที่วัดป่าชนะสงคราม by ธรรมะโดนใจ

        แม้งานนี้ไม่มีหัวเรือใหญ่คุณหญิงวิมลร่วมเดินทาง หากเรายังโชคดีที่ยังมีผู้ใหญ่ ที่พวกเราชาวนักแสวงบุญให้ความเคารพนับถืออย่าง ‘พี่น้อย’ หรือคุณพนิดา ชอบวณิชชา บรรณาธิการอำนวยการนิตยสารขวัญเรือน ร่วมเดินทางไปในครั้งนี้ด้วย

         งานนี้ก็เลยได้พี่น้อยช่วยเล่าช่วยบรรยายให้ความรู้กับชาวคณะบนรถบัสช่วงเดินทางขึ้นวัด สบายภูเตศวรไป ไม่เพียงแต่เท่านั้น พี่น้อยยังต้องรับหน้าที่เป็นประธานจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยในพิธีทอดกฐินแทนคุณหญิงป้าเธออีกด้วย

         งานบุญกฐินปีนี้ก็เหมือนอย่างที่เคยเป็น หลังจากงานสร้างเสนาสนะจบสิ้นลงตั้งแต่ปี ’๔๔ เราก็ไม่มีภาระการจัดพิธีอะไรมาก ถึงวัดในช่วงบ่ายแก่ ๆ ทางคณะแม่บ้าน ‘ภูแก้ว’ จัดเตรียมอาหารต้อนรับ ซึ่งปีนี้เห็ดโคนที่นั่นมีมากและราคาถูก ทั้งคณะจึงอร่อยลิ้นกันกับผัดเห็ดโคน...ยำเห็ดโคนฝีมือชาวบ้านอย่างเต็มที่ อีกทั้งงานนี้มีนักบุญอย่างพี่ประวิทย์ และพี่แกละ-รุ่งรัตน์ แห่ง เอส.เอส.เอ็นออโต้แอร์ ยกขบวนบริวารไปทำข้าวต้มปลารสชาติระดับภัตตาคารใหญ่ ไปเลี้ยงชาวคณะทั้งใกล้ไกลในงานทั้งสองวันเลย ภูเตศวรขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

        หลังอาหารเย็น พักผ่อนกันตามอัธยาศัย ทุ่มครึ่งพร้อมหน้ากันบนศาลาใหญ่เพื่อสวดมนต์ทำวัตรเย็น โดยมีหลวงปู่พรหม กับคณะสงฆ์นำพา จากนั้นหลวงปู่ใช้เวลาสั้น ๆ อบรมธรรมก่อนพาชาวคณะปฏิบัติภาวนาสมาธิเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา

          ห้านาฬิกาของวันใหม่ ทุกคนพร้อมหน้ากันบนศาลาใหญ่ตามที่นัดหมายไว้ เพื่อสวดมนต์ทำวัตรเช้า ต่อด้วยการปฏิบัติภาวนาสมาธิอีกสี่สิบนาทีจนท้องฟ้าสว่าง จากนั้นกลับไปพักผ่อนรับประทานชา-กาแฟ เตรียมใส่บาตรหลวงปู่และคณะสงฆ์ในเวลาเจ็ดนาฬิกาสามสิบนาที โดยเช้านี้ท่านจะรับบิณฑบาต รอบ ๆ ศาลาตามธรรมเนียมในงานบุญใหญ่ ๆ ทุกครั้งเหมือนที่ผ่านมา

          ถวายภัตตาหารแด่สงฆ์เสร็จ ร่วมรับประทานอาหารเช้าก่อนพร้อมหน้ากันบนศาลาใหญ่อีกครั้งเพื่อรวบรวมปัจจัยกับเครื่องบริวารกฐินเพื่อทอดถวาย ซึ่งในงานนี้ได้ปัจจัยรวมทั้งสิ้น...ห้าแสนสามหมื่นแปดพันเจ็ดร้อยสามสิบเจ็ดบาทเจ็ดสิบห้าสตางค์ โดยรายได้ส่วนนี้จะนำไปสร้างประตูและกำแพงรั้ววัด ตามที่คณะกรรมการได้แสดงเจตนารมณ์เอาไว้

        ในงานนี้ วสันต์ จันทร์เฉิด จิตรกรหนุ่มซึ่งถือเป็นลูกหลานของภูเตศวรได้นำภาพเขียนพุทธประวัติสี่ภาพใหญ่ซึ่งแอบซุ่มทำงานมาหลายปี มาถวายไว้เป็นพุทธบูชาด้วย โดยภาพทั้งหมดได้ประดับไว้บนศาลาใหญ่ ใครผ่านไปก็สามารถแวะเยี่ยมชมได้

         เสร็จพิธีทอดผ้ากฐิน ชาวคณะผู้แสวงบุญรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันอีกครั้ง จากนั้นได้แยกย้ายกันขึ้นรถบัสมุ่งหน้ากลับสู่กรุงเทพมหานครโดยสวัสดิภาพ และภูเตศวรขอถือโอกาสนี้กราบขอบพระคุณทุก ๆ ท่านที่ได้ร่วมทางร่วมบุญกุศลในครั้งนี้ ตลอดจนผู้ที่ส่งปัจจัยสมทบผ่านมาทางขวัญเรือนทุกท่าน ขอผลานิสงส์ผลบุญอันประเสริฐทั้งหลาย ขออาราธนาคุณแห่งพระรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกช่วยอวยชัยให้ทุก ๆ ท่านประสบแต่ความสุขความเจริญ ก้าวหน้าในธรรมเพื่อพ้นทุกข์ในเร็ววันด้วยเทอญ

           ขอตบท้ายด้วยจดหมายของคุณนิธินันท์ แซ่กี้ จากคลองเตย กรุงเทพมหานคร ที่ถามคำถามมาหลายข้อ ซึ่งขอตัดข้อความที่ไม่เกี่ยวกับธรรมะออกบ้างเพื่อความเหมาะสม คำถามมีดังนี้ครับ

           1. การนั่งสวดมนต์ไปนาน ๆ จะมีอาการเป็นเหน็บชา ตะคริวกิน ปวดขาปวดหลังจนต้องเปลี่ยนท่านั่งบ่อย ๆ มีวิธีแก้ไขไหม เพราะรู้สึกอายตัวเองจัง

           คำตอบคือ ทุกคนคงประสบปัญหาอย่างคุณทุกคน เพราะเป็นเรื่องของสังขาร เป็นเรื่องของร่างกาย ซึ่งต้องอาศัยขันติ ความอดทนเข้าสู้ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็เปลี่ยนอิริยาบถคงไม่มีใครว่าหรอกครับ

          2. เคยทำสมาธิ ครั้งหนึ่งเห็นภาพน่ากลัวพุ่งสู่ความคิดจนตกใจ แต่ก็ระงับความตกใจนั้นได้โดยกำหนดว่า รู้หนอ แล้วก็ผ่านไปได้ แต่ต่อมาจะเกิดความกลัวนิด ๆ ต้องทำอย่างไรต่อคะ

          คำตอบ เป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องปกติในเวลาทำสมาธิที่บางครั้งจะมีภาพผุดขึ้น สิ่งที่ต้องทำคือการกำหนดรู้ และปลุกปลอบจิตใจให้เข้มแข็ง วางอารมณ์ให้อยู่กับความสุข สงบ สว่าง เชื่อมั่นว่าสิ่งที่กำลังปฏิบัติคือ เส้นตรง...สู่หนทางพ้นทุกข์ ไม่ลังเลสงสัยในสิ่งที่พระบรมศาสดาค้นพบและสั่งสอน ท้ายสุดจะผ่านพ้นได้