อิ่มบุญงานกฐินที่วัดป่าชนะสงคราม by ธรรมะโดนใจ

        3. ระหว่างที่สวดมนต์ บางครั้งได้กลิ่นหอมเย็น (ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม) ใจหนึ่งคิดว่าหรือจะมีเทพผ่านมาและฟังเราสวดมนต์ ท่านคงมาอนุโมทนาเรา บางวันได้กลิ่นเหม็นเน่า ใจก็คิดอีกว่าเป็นดวงวิญญาณมาขอส่วนบุญ ก็เลยอุทิศให้ เคยเล่าความรู้สึกนี้ให้พี่ชายฟังก็เลยโดนเอ็ดว่า ‘อวดเก่งเกินไป’ อยากขอคำแนะนะถ้าเจออีกจะทำอย่างไร

        คำตอบ ที่ทำน่ะถูกต้องแล้ว คือการอุทิศส่วนกุศลให้เป็นสิ่งที่ดี เหมือนการแผ่เมตตา เราควรทำบ่อย ๆ ให้เป็นนิสัย เคยบอกหลายครั้งก่อนและหลังการสวดมนต์ทำสมาธิควรแผ่เมตตาทุกครั้ง ของอย่างนี้เป็นปัจจัตตัง คือรู้ได้เฉพาะตน รู้แล้วให้วาง เพราะคอยพูดคอยบอกให้คนอื่นรู้จะถูกหาว่า ‘เพี้ยน’ ก็ได้

         4. การที่เลือกใส่บาตรแก่พระภิกษุ โดยถือเอาอาการ (กิริยา) ของพระรูปนั้นเป็นเกณฑ์ถือว่าบาปไหมคะ พี่ชายและเพื่อนเตือนสติว่า กำลังหลงรูป แต่เราเถียงว่าพระรูปอื่นเดินแบบจีวรปลิวเลย พระบางรูปนุ่งห่มจีวรไม่สุภาพ ออกจากกุฏิคาบบุหรี่ออกมาด้วย ฯลฯ พี่ชายเตือนว่าอย่ายึดติด ดิฉันควรทำยังไงคะ

          คำตอบ เท่าที่อ่านจดหมายเข้าใจว่าคุณนิธินันท์คงถือเอาข้อวัตรปฏิบัติของพระภิกษุที่แสดงออกไม่เหมาะสมเป็นเกณฑ์มากกว่า ถ้าเป็นอย่างนี้คำว่า ‘หลงรูป’ ที่ถูกตำหนิก็ไม่ถูกต้อง แต่ถ้าการทำบุญเลือกทำแต่เฉพาะพระรูปงามเท่านั้น ข้อหาดังกล่าวจึงถูกต้อง ความจริงครูบาอาจารย์ท่านเคยกล่าวไว้ว่า ทำบุญถ้าทำด้วยศรัทธาและความพร้อมจะได้บุญมากกว่าการทำบุญด้วยการฝืนใจทำ แต่ถ้าเราวางอุเบกขาได้ และคิดว่าการใส่บาตรทุกครั้งคือการต่อชีพพระภิกษุเอาไว้เพื่อสืบสานพระศาสนาเอาไว้ได้ บุญก็จะกลายเป็นกุศล และเราจะได้ในส่วนดีคือ การยกระดับจิตใจขึ้น

      5. ทำอย่างไรจึงจะวางอุเบกขาได้

      คำตอบ คำถามนี้ง่ายแต่ตอบยากครับ เพราะคนที่จะวางอุเบกขาได้ต้องผ่านการฝึกฝนจิตใจมาพอควร ทางที่ดีต้องหาธรรมะ 5 นาทีฉบับรวมเล่มมาอ่าน เพราะแน่ใจว่ามีหัวข้อนี้เขียนไว้แน่นอน แต่ยังไงก็ต้องตอบคำถามครับ การวางอุเบกขาต้องพิจารณา หลักอนิจจังกับหลักอนัตตา ทุกอย่างในโลกมันเป็นของมันอย่างนั้นเอง อย่างที่ท่านพุทธทาสกล่าวไว้ว่า ‘เป็นตถตา’ เมื่อเข้าใจถ่องแท้ในจิตใจว่า ไม่มีอะไรในโลกที่ยึดมั่นถือมั่นได้ อุเบกขา การวางเฉยก็จะเกิดขึ้นด้วย

       6. ทำอย่างไรจึงจะปฏิบัติและสวดมนต์ได้อย่างต่อเนื่อง บางครั้งขยันสุด ๆ บางครั้งตัวขี้เกียจเกาะหนับหยุดสวดมนต์นั่งสมาธิไปเลย ถามหลวงพี่ที่นิมนต์มารับบิณฑบาตหน้าบ้านทุกเช้า ว่าจะแก้ไขตัวขี้เกียจอย่างไร ท่านพูดนิ่งจังเลยว่า ยังมีโอกาสอยู่ก็ควรรีบทำ ทุกข์ตรงไหน กำหนดที่นั่น รู้แล้ววาง ถ้าขี้เกียจมากก็บอกตัวเองว่า พรุ่งนี้อาจจะไม่ได้ตื่นทำบุญใส่บาตร อาจไม่มีชีวิตมาปฏิบัติแล้วก็ได้ แต่อยากรู้คำแนะนำของคุณภูเตศวรอีกคนค่ะ

       คำตอบ คำตอบของหลวงพี่โดนใจจริง ๆ ครับ พระพุทธเจ้าท่านได้แสดงเอาไว้ในโอวาทก่อนปรินิพพานแล้วชัดแจ้ง ว่าสังขารทั้งหลายย่อมเสื่อมสูญสิ้นไปเป็นธรรมดา ฉะนั้นจงยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด สรุปก็เหมือนอย่างหลวงพี่ของคุณพูดนั่นแหละ ‘รอให้ตายก่อนก็สายไปแล้ว’ เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้แล...