อานิสงส์แห่งสังฆทาน by ปกิณกะธรรมะ

อานิสงส์แห่งสังฆทาน

          ขณะที่เขียนต้นฉบับอยู่นี้เป็นอาทิตย์สุดท้ายของช่วงเข้าพรรษา และผู้เขียนเพิ่งเดินทางกลับจากภาคอีสาน โดยเริ่มต้นที่สำนักสงฆ์ป่าช้าบ้านบึงงาม อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด จากนั้นไปกราบนมัสการหลวงปู่เฉลียว ปัญญาธโร บนเขาภูขี้กะโตด จ.ร้อยเอ็ด เป็นรายการที่สอง

          สุดท้ายจบลงที่วัดป่าหนองแซง ของหลวงปู่เสน ปัญญาธโร ในวันพระใหญ่ ซึ่งถือเป็นปักษ์สุดท้ายในพรรษา ทำให้มีพระกรรมฐานในสายวัดป่าหนองแซงจำนวนเกือบสองร้อยรูปมาลงอุโบสถร่วมฟังโอวาทพระปาติโมกข์แบบสามัคคี

          การลงอุโบสถสามัคคีที่วัดป่าหนองแซงจะมีสองคราวใหญ่ ๆ ในช่วงเข้าสู่การจำพรรษา คือปักษ์แรกกับปักษ์สุดท้ายระหว่างพรรษา ปักษ์แรกที่มารวมตัวฟังโอวาทปาติโมกข์พร้อม ๆ กัน ก็เพื่อกราบลาครูบาอาจารย์ ก่อนแยกย้ายไปจำพรรษามุ่งหน้าปฏิบัติธรรม และได้ฟังการอบรมสั่งสอนสำหรับการปฏิบัติภาวนาจากครูอาจารย์ไปด้วย

          หลังจากเข้าพรรษามาจนถึงปักษ์สุดท้าย คณะพระภิกษุสงฆ์ก็จะมาลงอุโบสถสามัคคีกันอีกครั้ง เพื่อกราบคารวะครูบาอาจารย์ รับฟังโอวาทคำสั่งสอนก่อนจะออกท่องเที่ยวหาที่บำเพ็ญภาวนาต่อไปในช่วงออกพรรษา

          การรวมตัวของพระกรรมฐานจำนวนร้อย ๆ รูปจากทุกสารทิศใกล้ไกล บางวัดบางสำนักอยู่ในป่าในเขาทุรกันดาร ทำให้หลวงปู่เสน มักเปิดโอกาสให้ญาติโยมได้ร่วมทำบุญใหญ่กับพระกรรมฐานในสองครานี้ทุก ๆ ปี

          ญาติโยมใกล้ชิดจะรู้ว่า...ปักษ์แรกของเข้าพรรษา สิ่งที่หลวงปู่จะหามาถวายพระลูกศิษย์ คือน้ำตาลกับปลาร้า

          ปลาร้าเป็นอาหารหลักสำหรับยามคับขันของพระกรรมฐานในป่าเขาห่างไกลบ้านเรือน โดยเฉพาะหน้าฝนที่ยากต่อการเที่ยวบิณฑบาตโปรดสัตว์

          น้ำตาลเป็นอาหารเสริมในยามวิกาล เฉพาะพระภิกษุที่ต้องอดหลับอดนอนผ่อนอาหารมุ่งมั่นปฏิบัติธรรม น้ำตาลจะช่วยให้มีกำลังวังชาสำหรับเจริญกรรมฐานต่อไป

          น้ำตาลกับปลาร้าจึงเป็นปัจจัยหลักที่หลวงปู่จะหาไว้เป็นของแจกจ่ายไปตามสำนักต่าง ๆ ของท่านกับสองวาระนี้ทุกปี

          ในฐานะลูกศิษย์ใกล้ชิด หลวงปู่จะถามเมื่อถึงวันใกล้ลงอุโบสถสามัคคี

          “แม้วจะบริจาคน้ำตาลไหม? ”

          ภูเตศวรก็จะถามไถ่ลูกศิษย์ลูกหากับคนใกล้ชิดรวบรวมปัจจัยมอบให้หลวงปู่ไปอย่างยินดีปรีดา ด้วยเหตุผลสำคัญ

          อาหารเหล่านั้นมีไว้ถวายพระกรรมฐานเพื่อการปฏิบัติธรรมในวาระเข้าพรรษา พระท่านฉันเพื่อมีกำลังสำหรับต่อชีวิตเพื่อหักหาญกับกิเลส!

          กับอีกประการสำคัญ...หลังการปฏิบัติสมาธิภาวนา โดยเฉพาะกับพระสงฆ์ที่สามารถเข้าสมาบัติได้ เมื่อถอนสมาบัติออก ใครมีโอกาสถวายภัตตาหารให้ท่านขบฉัน...

          ...อานิสงส์นั้นจะแรงกล้าอย่างยิ่ง!

          ที่กล่าวมาทั้งปวง คือ ความเมตตาของหลวงปู่เสน ปัญญาธโร สองครากับมหากุศลสำหรับญาติโยมของหลวงปู่ที่จะมีโอกาสเป็นเจ้าภาพสวดปาติโมกข์และมีโอกาสถวายทานกับพระภิกษุกรรมฐานจำนวนมากอย่างนั้น

          “ทานสำหรับหมู่สงฆ์มีอานิสงส์สูงยิ่ง...” คือคำกล่าวของครูบาอาจารย์ในทุกยุคทุกสมัย และในพระคัมภีร์ยังได้รจนาเอาไว้ชัดเจน

          ...‘สังฆทาน’...ทานสำหรับหมู่สงฆ์ ยังมีอานิสงส์มากกว่าทานถวายพระพุทธเจ้าเสียอีก!

          สังฆทาน จึงเป็นสิ่งที่บุคคลโดยทั่วไปควรแสวงหาสำหรับการสร้างเสริมปัจจัยแห่งบารมีอย่างยิ่ง!

          เคยบอกกล่าวไว้เสมอ...ไตรสิกขาอันเป็นหัวใจสำคัญในพุทธศาสนา คือศีล...สมาธิ ปัญญา แต่สำหรับเราท่าน คือ ศีล...ทาน และภาวนา...เพราะประการดังกล่าวในเทศกาลวันเข้าพรรษาที่เป็นช่วงแห่งการจำศีลภาวนาของพระและโยมโดยเฉพาะในวันพระ เหล่าอุบาสก-อุบาสิกาต่างเข้าถืออุโบสถศีลในวัด แม้นปฏิบัติอย่างที่หลวงปู่เสนพาปฏิบัติในวันสวดปาติโมกข์สามัคคีด้วยการถวายทานดังกล่าว

          ศีล...ทาน ภาวนา จะสมบูรณ์ตลอดทั้งพรรษาครับ กว่าข้อเขียนนี้จะตีพิมพ์ เทศกาลออกพรรษาก็คงผ่านพ้น หลายท่านก็คงรู้ผลไปแล้วเรื่องงานทอดกฐินที่แต่ละท่านแต่ละคนร่วมใจกันจัดร่วมใจทำบุญ

          หลายวัดได้อานิสงส์กฐินไป และเชื่อว่ายังมีอีกหลาย ๆ วัดซึ่งส่วนมากจะเป็นวัดเล็ก ๆ ตามป่าเขาที่ร้างกฐิน คือไม่มีเจ้าภาพเหมือนทุก ๆ ปี ด้วยเหตุพิษเศรษฐกิจที่ยังไม่ฟื้นตัวดีนัก จึงอยากบอกกล่าวกับท่านทั้งหลายอย่างนี้ครับ

          ความจริงอานิสงส์แห่งองค์กฐินนั้น อยู่ที่ผ้ากฐินที่จะนำไปทอดถวายพระที่จำพรรษาครบกำหนดเวลาตามพุทธบัญญัติ หากแต่เราท่านทั้งหลายไม่ค่อยเข้าใจ และมักจะมุ่งเน้นไปที่ปัจจัยอันเป็นทรัพย์เป็นจำนวนเงินไปเสียหมด มิหนำซ้ำญาติโยมหลายคนยังรู้สึกเหนียมอาย ถ้าใครบางคนถามขึ้น...

          “ไง...ปีนี้ได้เงินกฐินเท่าไหร่? ”

          เหตุเพราะจำนวนเงินจากการทอดกฐินได้น้อย หรือบางรายเจ้าภาพร่ำรวยก็มีหน้าตาว่า ‘กฐินเงินล้าน’ ก็เลยทำให้คนมีศรัทธาแต่น้อยด้วยทุนทรัพย์ไม่กล้าเป็นเจ้าภาพกฐิน จนทำให้วัดวาอารามขาดอานิสงส์กฐินไป

          ถึงตรงนี้ผู้เขียนอยากทำความเข้าใจกับท่านทั้งหลายอีกครั้ง...ทำบุญอย่าคิดถึงแต่หน้าตา ทว่าทำบุญควรพิจารณาด้วยปัญญา

          อานิสงส์อยู่ที่ผ้ากฐิน ไม่ได้อยู่ที่เงิน!

          คนมากทรัพย์มากบริวาร เลือกทอดกฐินกับวัดที่ต้องการเงินต้องการปัจจัยไปสร้างเสนาสนะ...เราเบี้ยน้อยหอยน้อยหาวัดเล็ก ๆ ที่ห่างไกลความเจริญ หาวัดที่ท่านขาดกฐิน ต้องการแค่อานิสงส์ของผ้ากฐินทำก็ได้นี่ครับ

          ...ใครหาไม่ได้ เข้าพรรษาปีหน้า บอกภูเตศวร จะหาให้เองครับ!

          อย่างน้อยปีนี้วัดสาขาหลวงปู่เสน ปัญญาธโร แห่งวัดป่าหนองแซง มีกฐินตกค้างตั้ง 20 วัด เห็นหลวงปู่ปรารภตอนงานสวดปาติโมกข์อยู่เลยว่า จะหาเงินสองแสนกับผ้ายี่สิบผืน เท่ากับหนึ่งวัดผ้าหนึ่งผืนปัจจัยหนึ่งหมื่น ได้บุญกฐินตั้งยี่สิบกอง

          ถ้าหาไม่ได้ เงินกฐินวัดป่าหนองแซงปีนี้ หลวงปู่อย่างไรก็ต้องหักออกมาทำกฐินวัดลูกศิษย์ตัวเองแน่นอน!

          ขอจบท้ายด้วยข่าวบุญ แถมทอดกฐินของตัวเองหน่อย 8-9 พฤศจิกายน ที่เป็นวันสุดท้ายของเทศกาลงานทอดกฐิน คือวันเพ็ญเดือนสิบสอง อย่าลืมนะครับ

          พบกันที่วัดอมราวาส

          ทอดกฐิน แล้วลอยกระทงด้วยกันที่สุโขทัยในวันที่ 8 ส่วนวันที่ 9 เราถวายศาลาจัตุรมุขกลางน้ำ และบวงสรวงเทพยดากับภูเตศวร-ทมยันตี งานนี้เป็นงานพิธีใหญ่จริง ๆ ครับ

          อ้อ เกือบลืม ในคืนลอยกระทงคือวันที่ 8 ตุลาคม จะทำพิธีขอพลังแห่งจันทรา ทำน้ำมนต์ที่เรียกว่า ‘น้ำเพ็ง’ ในเวลาพระจันทร์ตรงศีรษะเพื่ออาบน้ำเพ็งกันตามแบบโบราณ ว่ากันว่าอาบน้ำเพ็งแล้วจะล้างเคราะห์ล้างโศก

          อันนี้โบราณว่านะครับ...

          ส่วนผู้เขียนเชื่อในบาป-บุญ แต่ที่ทำเพราะอยากอนุรักษ์ของเก่า ๆ เอาไว้ครับผม !