คำนำ by ร่าง

คำนำ

          บนความซับซ้อนของสังคมที่นับวันจะทวีความยุ่งยากเกินคนธรรมดาจะเข้าใจได้มากขึ้น ทุกวันนี้ “คน” ของสังคม ต่างก็ประสบภาวะ “ขาด” ไปตาม ๆ กัน ขาดทั้งทุนทรัพย์ ขาดทั้งกำลังใจที่จะอยู่ ขาดทั้งหัวใจที่เอื้ออาทรและให้อภัยต่อกัน

          ยามใดที่ “ขาด” ยามนั้น มนุษย์มักจะหวั่นไหว หวาดกลัว

          ยามใดที่ “หวาดกลัว” ยามนั้น มนุษย์มักจะนึกถึงพระเจ้า

          ศาสนา และ สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น เป็น “ที่พึ่ง” อย่างแท้จริงของมนุษย์มานานนับกัปนับกัลป์แล้ว เพียงแต่วันที่มนุษย์หลงระเริงอยู่กับวัตถุ มนุษย์จำนวนมากจึงลืม...หรือถึงขั้นดูหมิ่นหลักแท้แห่งศาสนา ลบหลู่ความศักดิ์สิทธิ์แห่งหลักธรรม สร้างความแตกแยกในหมู่ผู้เผยแพร่

          ภูเตศวรเชื่อว่า หากมนุษย์ไม่เชื่อเรื่องกรรม เรื่องผลของการกระทำ ตามหลักธรรมแห่งพระศาสนาแล้ว มนุษย์ย่อมรอวันวิบัติเพียงประการเดียว!

          และหลักของความเชื่อนี้ ก็ปรากฎอยู่อย่างมั่นคงในนวนิยายเรื่อง “ร่าง”

          วรุต นักเขียนชื่อดัง ผู้ไม่เคยมีความเชื่อเรื่อง “เทพเจ้า” หากก็เกิดปรากฏการณ์อันเป็นที่อัศจรรย์ใจ เมื่อเขาคืออณูหนึ่งแห่งศิวะเทพ ดังนี้ แม้วรุฒจะปฏิเสธเช่นไร เขาก็ยากจะปฏิเสธโองการแห่งมหาเทพได้

          วรุฒ น้อมรับในการเป็น “ร่างทรง” แห่งมหาเทวะ

          เป็นการน้อมรับที่นำพาไปสู่ความ “รู้” อย่างถ่องแท้ในที่สุดว่า

          “แท้จริง หน้าที่ผู้สนองโอษฐ์แห่งเทวะนี้ เป็นหน้าที่ที่เขาถูกกำหนดแล้ว”

          ก่อนถึงยุคพระศรีอาริยเมตไตรย...โลกจะถึงกาลกลียุค มนุษย์จะแบ่งเป็นสองฝ่าย ผู้ที่มีจิตใจชั่วร้าย จะเข่นฆ่ากันจนสิ้น และผู้ถือธรรมะจะรอดภัยพิบัติ ในกาล ณ เช่นนี้ “มาร” มีหน้าที่ฉุดวิญญาณมนุษย์ให้หลงในตัณหาราคะ ขณะที่ “เทวะ” ดึงวิญญาณมนุษย์พ้นมือมาร พุทธทำนาย...มีหรือจะไม่บังเกิดกลียุคก่อนศาสนาพระศรีอาริยเมตไตรย...มิมีวันหลีกเลี่ยง

          เหล่า “เทวะ” จึงต้องกระทำหน้าที่หนัก...เพื่อฉุด “วิญญาณมนุษย์” ให้พ้นมือมาร เพื่อดึง “อณูแห่งตน” ให้พ้นภัย โดยอาศัยธรรมะแห่งพระพุทธองค์เป็นเกราะแก้วกำบัง...เป็น “ธรรมาวุธ” ที่จะสู้กับมาร อันคือ ตัณหา ราคะ โลภ โกรธ หลง

          เหล่านี้เอง ที่ทำให้นักเขียนหนุ่มนาม วรุต ประจักษ์แจ้งในหน้าที่ของตน จึ่งพร้อมถวายสัจจะต่อมหาเทวะ...

          “เราจะเป็นหนึ่งในผู้จุดเทียนชัย
          เพื่อรอศาสนาพระศรีอาริยเมตไตรย”

          ภูเตศวร ผู้ศรัทธายิ่งต่อพุทธศาสนา...ผู้ขอเป็นหนึ่งในผู้จุดทียนชัยเพื่อรอศาสนาพระศรีอาริยเมตไตรยอย่างมุ่งมั่น ผู้ปฏิบัติอย่างไม่ย่อท้อต่อสัจจะวาจาว่า ตนจะมุ่งปฏิบัติธรรมให้สมกับเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเทพเจ้า และสาวกบุตรแห่งตถาคต

          รัก ฤๅศรัทธา นั้นป็นนามธรรม
          ผู้ที่จะรู้ลึกซึ้งถึงรัก ฤๅศรัทธา
          อันเป็นความรู้สึกจากอารมณ์อย่างสมบูรณ์ได้นั้น
          ต้องพบพานและเรียนรู้ด้วยตนเองเท่านั้น