ตอนที่ ๑๓ ส่งอาจารย์ by แม่ล่ม

มหาฤาษี

อันมรรคผลใช่ได้มาแค่เพียงนึก แม้นมิฝึกอย่างพลีกายถวายร่าง

ก็อย่าหมายสิ้นรันทดรู้ปลดวาง สุดท้ายใจก็จืดจางห่างปัญญา (ภูเตศวร)

“ข้าสอนลูกหลานให้มีสติ รู้จักคำว่าพอ รู้จักวาง รู้ว่าอะไรเป็นอนิจจัง อนัตตา ส่วนใครจะทำได้ไม่ได้ก็ไม่เกี่ยวกะข้า ถือเป็นกรรมของมัน”

ศิษย์ตถาคตเพื่อทดแทนคุณ

บวชครั้งแรกมอบให้ คุณบิดา

ที่ท่านมอบชีวา แก่เชื้อ

สนองคุณที่เลี้ยงมา เติบใหญ่ แล้วนอ

นำกุศลผลบุญเอื้อ ส่งพ่อคืนสรวง (ภูเตศวร)

บวชหนสองมอบให้ มารดา

ที่ป้อนน้ำนมมา แต่อ้อน ออกเฮย

ได้บำเพ็ญในพนา ฝึกฝน จิตนอ

ฝากกุศลคืนย้อน ส่งแม่เสวยสวรรค์

การบวชครั้งที่สามนี้ภูเตศวรเคยปรารภกับแม่ล่มว่า

“ขอบวชให้ตัวเอง จะอยู่ให้นานที่สุดตามบารมีที่เคยสร้าง ได้มากน้อยแค่ไหนสุดแต่วาสนา หากถามใจตัวเองแล้ว ก็คิดจะตายในผ้าเหลือง ขอตายในป่าแบบพระกรรมฐาน ไม่อยากให้ลูกเฝ้าข้างเตียง มีอุปกรณ์ช่วยชีวิตระโยงระยางเหมือนภาพที่เคยเห็นสภาพของพ่อกับแม่ จะมุ่งมั่นทำกิจวัตร พากเพียรปฏิบัติภาวนาให้สุดความสามารถ ถ้าจิตยังไม่นิ่งพอที่จะพึ่งพาอาศัยได้ก็จะยังไม่ออกมาพบใคร แต่อย่าคาดหวังอะไรมากมาย เพราะทุกอย่างคืออนาคตที่เป็นอนิจจังทั้งสิ้น “

     เราก็อยากบอกผู้เป็นอาจารย์เช่นกันว่า ถ้ามีใครสักคนที่มุ่งมั่นทำความดีเพื่อยังประโยชน์ท่านยิ่งกว่าประโยชน์ตนมาตลอดชีวิตฆราวาส แล้วคิดบวชเรียนพร้อมตั้งใจทำกิจแห่งบรรพชิตไม่ให้ขาดตกบกพร่องจนเป็นโมฆะบุรุษแล้วไซร้ หากทำได้แม้เพียงวันเดียวก็สมควรอนุโมทนาจิตในอานิสงส์นั้นอยู่แล้ว

เสมือนยืน อยู่กลาง ทางสามแพร่ง หนึ่งคือแรง ตั้งสัจจะ อธิษฐาน

พ้นทุกข์พร้อม มวลมิตร บริวาร เบื้องพระพักตร์ พระศรีอาริย์ กาลต่อไป

สองคือสิ่ง ที่เร้นลึก ให้ตรึกจิต คอยสะกิด เตือนฤทัย ให้หวั่นไหว

โพธิญาณ ผ่านเข้ามา ให้อาลัย ยากตัดใจ ร้างเรื้อ เชื้อพุทธวงศ์

สามคือตัด อาลัย ในทุกสิ่ง ทำแจ้งจริง ตามคำครู ผู้หนุนส่ง

สาวกบุตร ศากยะ พุทธองค์ วางกิจลง ปลงใจจบ ชาติภพเอย

(ภูเตศวร)

แม้ไปได้ จงไปเถิด อย่ารอรี      เมื่อพ่อแม่ อาจารย์ชี้ ถึงมรรคผล

บารมี เต็มพละ จะช่วยดล      ให้หลุดพ้น ชาติภพ จบพรหมจรรย์

บวชครั้งนี้ไร้แม่พ่อมารอส่ง มีแต่จิตมุ่งตรงปลงใจหมาย

อีกมวลมิตรสนิทใกล้ทั้งใจกาย ส่งผ้าเหลืองให้ลูกชายได้บวชเรียน

(ภูเตศวร)

ถนนสายบุญ..ครูกับศิษย์

คนสร้างภาพ...ก็สร้างภาพมานานบานตะไท ประมูลเอาเงินไปสร้างวัดจ๊ะได้มาเยอะเป็นล้านล้านแล้วนะ คุณคะสร้างภาพไม่ดีอย่างไร
(ภูเตศวร)

คงเพราะบุญเคยสร้างแต่ปางก่อน อานิสงส์จึ่งย้อนมาให้ผล

วิบากดีจึงได้บันดาลดล ให้มอบตนต่อพระรัตนตรัย

ไม่ถึงกาลอย่าหมายจะได้พบ แม้ประสบก็อย่าหมายได้ปราศรัย

ถึงเวลาสัญญารู้หมายสู่ใจ เส้นทางธรรมที่เดินไซร้ไม่เดียวดาย