น้องรัก..
ชีวิตคือ มายา พาให้ทุกข์ ประเดี๋ยวสุข คลุกเคล้า เศร้าผิดหวัง
สรรพสิ่ง ล้วนเปลี่ยนแปร ไม่จีรัง รักหรือชัง ก็ยังพราก จากกันไป
เราหัวเราะ ร้องไห้ นับไม่ถ้วน เราเซซวน ท้อแท้ แลหวั่นไหว
ความศรัทธา คือสิ่งเดียว ยึดเหนี่ยวใจ ทำสิ่งใด ผลลัพธ์ ย่อมกลับคืน
เพราะหนึ่งคำ น้องย้ำเตือน สะเทือนจิต พี่ได้คิด เลิกจมทุกข์ ปลุกใจตื่น
สิ่งร้อยรัด รอบกาย ไม่ยั่งยืน จะมัวฝืน กับโลกนี้ อีกกี่ภพ?
ขอบคุณที่ ยอมลำบาก แสนยากเข็ญ หวังบำเพ็ญ ขันติธรรม บารมีจบ
วาสนา หากยังมี คงได้พบ ก่อนท่าวทบ ซบร่างคืน ผืนแผ่นดิน
(ชมวีดีโอประกอบคำบรรยายได้ที่ Life is a Dream)
ปัจฉิมบท
“การได้นั่งอยู่ท่ามกลางมวลหมู่ปิยะมิตร คือความภูมิใจและความสุข หากมินานก็คงนั่งอยู่ท่ามกลางความเงียบและเดียวดาย เพื่อค้นหาความสงบสุขของใจ
แม้สิ่งที่เกิดขึ้นและผ่านพ้นไป อาจคว้าจับมิได้ ทว่า..จะอยู่ในความทรงจำไปนานแสนนาน
ขอบคุณน้ำใจไมตรี ในวานวันที่ผ่านมาแห่งมวลมิตร และศิษย์รักทุกคน”
(ภูเตศวร)
หน้าที่มีต่อไท้ เทวา
เกินยี่สิบปีมา จบแล้ว
มอบกายอีกวิญญา ถวายท่าน
เทวะกิจเคียงศาสน์แพร้ว เพริศพริ้งใจชน
บนเส้นทาง อันยาวนาน ผ่านความทุกข์ ทรงปลอบปลุก จิตวิญญาณ ให้เข้มแข็ง
จากก้อนดิน ปั้นเป็นดาว อันรุ่งแรง เพื่อเป็นแสง แห่งมวลมิตร จิตเดียวกัน
เสียงสังข์ที่ เคยบันลือ ถวายพ่อ ด้วยจิตจ่อ ต่อภาระ ธ.ฝากฝัน
หวังเพรียกหา เหล่าอณู แห่งเทวัญ จับมือกัน ป้องศาสน์ ชาติอยู่ยง
บนเส้นทางแห่งธรรม จำลาจาก มิอาจพราก ปณิธาน ให้หวั่นไหว
คนอยู่หลัง ยังสืบสาน งานต่อไป จวบเทพไท้ ทรงรับ กลับคืน เรือน
สุดท้าย แม่ล่มกราบขอบพระคุณทุกท่านล่วงหน้าสำหรับญาติมิตรและศิษย์ทางธรรมของภูเตศวรทั้งที่ร่วมใจไปส่งถึงวัด และที่อยู่ทางไกลเอาใจช่วยให้น้องชายของแม่ล่มถึงมือครูบาอาจารย์ อนุโมทนาบุญอีกครั้งค่ะ
ขอบคุณแม่ล่ม สำหรับฤามีทางอื่นไป ตอนที่ ๑๓ นี้ ที่เป็นตัวแทนในการบอกกล่าวอาจารย์แทนศิษย์ทุกคน แม้ทุกคนจะมีความอาลัย แต่ก็ไม่เท่ากับความอาลัยของพ่อและลูกที่ต้องตัดความอาลัยอาวรณ์นั้นให้ได้ เพื่อเห็นหนทางพ้นทุกข์ในวันข้างหน้า ศิษย์ขอน้อมใจส่งและอนุโมทนาบุญกับอาจารย์ในการจบชีวิตทางเพศฆราวาส เพื่อเริ่มต้นสู่ชีวิตในทางธรรมต่อไป
Salunya Village Soi. 2
Bangkhuntien Bangkok 10150
Tel : 08-1258-3495
Email : dhamma5mins@hotmail.com