ไปนมัสการสังเวชนียสถานที่อินเดีย (5)

•           จากมหาเจดีย์ เราเดินทางกลับวัดไทยพุทธคยา ด้านหน้าเป็นลานลาดปูน ริมทางมีวณิพกอินเดียนอนรายเรียงระเกะระกะอยู่เต็มไปหมด ไม่มีมุ้งหมอนนอกจากผ้าผืนบางเก่าคร่ำคร่าห่มนอน โดยมียุงเกาะพราวเต็มไปหมด

            มองดูแล้วรู้สึกสังเวชใจเหลือเกิน

            ช่วงตีหนึ่งตีสองของพุทธคยาเงียบเหงา อากาศเย็นสบายทำให้การเดินเท้ากลับวัดไทยฯ ไม่เหนื่อยสำหรับพระสงฆ์ผู้สูงอายุ หลวงปู่เสนกับหลวงปู่เฉลียวเดินเคียงข้างกันไปข้างหน้าโดยมีครูบาอาจารย์รุ่นศิษย์เดินตามเป็นแถว วูบนั้นภูเตศวรรู้สึกถึงความปีติสุขในใจ...

            ภูมิใจที่ได้เกิดมาในพุทธศาสนา สุขใจที่มีครูบาอาจารย์เป็นพระสุปฏิปันโนผู้เป็นเนื้อนาบุญของโลก

            และวันนี้ได้เห็นภูมิจิตอันสำคัญของหลวงปู่เฉลียว อย่างน้อยประโยคของท่านก็ยังก้องในโสต... ‘ใบโพธิ์...เดี๋ยวก็ได้เก็บกันไม่ทัน’

            ซึ่งก็เป็นอย่างที่หลวงปู่ท่านปรารภทุกประการ!

            เช้ามืดวันที่ 4 มีนาคม 2546 เราจากพุทธคยาไปยังสารนาถท่ามกลางอากาศค่อนข้างเย็น เสียงสวดมนต์ทำวัตรเช้ายังคงกังวานอยู่บนรถบัสทั้งสองคันกับจำนวนผู้แสวงบุญจำนวน 46 ชีวิต

            สภาพถนนจากพุทธคยาไปสารนาถค่อนข้างดีกว่านาลันทากับพุทธคยา หากกระนั้นก็ยังทำให้ทุกคนหัวสั่นหัวคลอนไปตลอดทาง วันนี้ครูบาอาจารย์ต้องฉันภัตตาหารกันกลางทาง เป็นอาหารกล่องที่หัวหน้าทัวร์จัดเตรียมมาจากวัดไทยที่พุทธคยาตั้งแต่ช่วงตีสามตีสี่

            ตลอดระยะทางพระมหาบรรพต พระวิทยากรได้ถวายความรู้ด้านพุทธประวัติที่เกี่ยวเนื่องกับสารนาถให้ฟังอย่างจุใจเลยทีเดียว

            สารนาถเป็นสถานที่ที่พระบรมศาสดาทรงใช้เป็นสถานที่แสดงปฐมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ทั้งห้าและพระรัตนตรัยดวงแก้วทั้งสามได้บังเกิดครบองค์ ณ ที่ตรงนี้

            หลังจากเจ้าชายสิทธัตถะได้ละการบำเพ็ญทุกรกิริยาด้วยการเสวยพระกระยาหาร ปัญจวัคคีย์ทั้งหลายจึงหลบหนีไปอยู่ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวันเมืองสารนาถ ซึ่งพระมหาโพธิสัตว์ของเราหลังจากนั้นก็สามารถตรัสรู้ธรรมใต้ควงต้นพระศรีมหาโพธิ์ ในคืนวันเพ็ญเดือนหก และทรงเสวยวิมุตติสุขอยู่ที่พุทธคยาถึง 49 วัน

            หลังจากตรัสรู้ธรรมและเสวยวิมุตติสุขพอเพียงแล้ว พระตถาคตเจ้าทรงรำลึกถึงปัญจวัคคีย์ทั้งห้าด้วยเป็นพันธสัญญาที่มี พระพุทธองค์จึงเสด็จด้วยการดำเนินพระบาทไปยังป่าอิสิปตนมฤคทายวันเพื่อโปรดปัญจวัคคีย์ทั้งห้า

            ในสมัยพุทธกาล ป่าอิสิปตนมฤคทายวันกับสารนาถนั้น พระมหาบรรพต ได้กล่าวว่า... เป็นที่ชุมนุมของเหล่านักบวช...ฤาษีกับเจ้าลัทธิต่าง ๆ มากมาย ฉะนั้นถ้าตัดเรื่องการเสด็จไปโปรดปัญจวัคคีย์ทั้งห้าทิ้ง เหตุผลสำคัญประการหนึ่ง คือ...ถ้าพระพุทธองค์ทรงปรารถนาประกาศศาสนาพระองค์ต้องใช้สถานที่แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นพุทธกิจของพระองค์อย่างแน่นอน

            เพราะการประกาศศาสนา...ประกาศธรรมควรให้เจ้าลัทธิต่าง ๆ ได้ยอมรับด้วย ฉะนั้นจึงไม่มีสถานที่ใดเหมาะควรเท่าสารนาถแน่นอน!

          คณะแสวงบุญถึงสารนาถในช่วงเวลาที่รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้ง ๆ ที่ทางทัวร์ลีดเดอร์เร่งเดินทางแต่เช้ามืดด้วยมีมาบ่อย ๆ กับความล่าช้า เพราะเส้นทางนี้เป็นทางหลักที่รถติดมาก มีบางคณะต้องเดินทางถึงหนึ่งวันหนึ่งคืนก็เคยมีมาแล้ว หากคณะนี้...ทางโล่งสะดวกโยธินอย่างคาดไม่ถึงจนคุณน้อยหน่าแห่งปทุมทัวร์ต้องเอ่ยปากยอมรับ...

          “เพราะบารมีของหลวงปู่หลวงพ่อครูบาอาจารย์”

          เราถึงสารนาถบริเวณหน้าพิพิธภัณฑ์เมืองสารนาถกับสวนป่าอิสิปตนมฤคทายวันในเวลา 15.00 นาฬิกา เร็วเกินคาดจริง ๆ ครับ

          เมื่อมาถึงเร็วก็เริ่มรายการเร็ว ด้วยการพาชมพิพิธภัณฑ์ก่อน ผู้เขียนเคยมาหลายครั้งก็เลยสมัครใจนั่งเฝ้ารถ ปล่อยให้ทุกคนเข้าไปชมกันตามอัธยาศัย โดยมีกำหนดเวลาหนึ่งชั่วโมง จากนั้นจะได้เข้าไปนมัสการธรรมเมกสถูป สถานที่ที่พระบรมศาสดาทรงแสดงปฐมเทศนาแก่ปัญจวัคคีย์ทั้งห้า กับเยี่ยมชมสถานที่สำคัญหลาย ๆ แห่งในสวนป่าอิสิปตนมฤคทายวันในวันนี้เลย

          ครับ...แต่วันนี้หน้ากระดาษก็แม้วหลด...หมดแล้วครับท่าน ต้องไปติดตามตาภูเตศวรฝอยต่อในฉบับหน้าละครับผม

          สวัสดีครับ!